Skip to content
بازگشت به نتایج جست‌وجو

پروفایل‌برداری رسانایی-دما-عمق (CTD)

معرفی‌شده توسط
Neil Brown
سال
1977
نوع
instrumental
خانواده
Instrumental Analysis

این متن ترجمه ماشینی است و هنوز بازبینی نشده است. متن اصلی را به انگلیسی بخوانید

اندازه قلم

چه کاری انجام می‌دهد؟

پروفایل‌برداری رسانایی-دما-عمق (CTD) روش اصلی برای اندازه‌گیری پروفایل‌های عمودی خواص آب دریا در اقیانوس‌نگاری است. دستگاه‌های CTD که توسط نیل براون در سال 1977 توسعه یافتند، مجهز به حسگرهایی برای رسانایی، دما و فشار (عمق) هستند و معمولاً بر روی رُزت‌های نمونه‌برداری آب نصب می‌شوند. پروفایل‌برداری CTD داده‌های هیدروگرافی ضروری را فراهم می‌کند که ساختار توده آب، لایه‌بندی و الگوهای گردش را مشخص می‌کند.

شهود پشت روش

یک دستگاه CTD توسط کابلی در ستون آب پایین می‌رود و به طور پیوسته رسانایی الکتریکی، دما و فشار (که به عمق تبدیل می‌شود) را اندازه‌گیری می‌کند. از رسانایی و دما، شوری با استفاده از معادلات بین‌المللی یونسکو محاسبه می‌شود. پروفایل‌های حاصل نشان می‌دهند که چگونه چگالی آب، لایه‌بندی و خواص شیمیایی با عمق تغییر می‌کنند. با ترکیب اندازه‌گیری‌های CTD با نمونه‌های آب گسسته جمع‌آوری شده در اعماق خاص، اقیانوس‌شناسان می‌توانند خواص فیزیکی را به ویژگی‌های شیمیایی و بیولوژیکی مرتبط کنند و تصویری جامع از ساختار ستون آب و تغییرپذیری آن بسازند.

تاریخ

CTD توسط نیل براون از مؤسسه اقیانوس‌نگاری اسکریپس در سال 1977 اختراع شد و با جایگزینی نمونه‌بردار‌های بطری گسسته و دماسنج‌های معکوس با پروفایل‌برداری پیوسته با وضوح بالا، هیدروگرافی اقیانوسی را به طور اساسی متحول کرد. توسعه حسگرهای رسانایی قابل اعتماد و پذیرش پروتکل‌های کالیبراسیون استاندارد بین‌المللی، تخمین پارامترهای آب دریا را دگرگون کرد. CTD‌های مدرن اغلب در بسته‌های چندحسگری بزرگ به نام رُزت ادغام می‌شوند که امکان جمع‌آوری همزمان نمونه‌های آب و اندازه‌گیری‌های فیزیکی را فراهم می‌کنند. داده‌های CTD اکنون ستون فقرات پایگاه‌های داده اقیانوسی جهانی مانند WOCE و Argo را تشکیل می‌دهند.

چه زمانی استفاده شود

پروفایل‌برداری CTD روش استاندارد برای به دست آوردن پروفایل‌های عمودی با وضوح بالا از خواص فیزیکی آب دریا است. هر زمان که نیاز به توصیف ساختار توده آب، لایه‌بندی یا تغییرپذیری عمودی باشد، از آن استفاده کنید. این روش برای کالیبره کردن و تفسیر داده‌های سنجش از دور، درک فرآیندهای انتقال، و جمع‌آوری داده‌های مرجع برای اعتبارسنجی مدل‌های بیوژئوشیمیایی و گردش ضروری است. نمونه‌برداری CTD برای تمام اعماق و شرایط اقیانوسی مناسب است، اگرچه عملکرد آن می‌تواند در آب‌های بسیار شیرین (خورها) یا تحت زیست‌گرفتگی شدید کاهش یابد.

محدودیت‌ها و ملاحظات

  • حسگرهای رسانایی می‌توانند توسط ارگانیسم‌های زیست‌گرفتگی آلوده شوند که منجر به خطاهای اندازه‌گیری می‌شود؛ تمیز کردن مکرر یا استفاده از حسگرهای جایگزین ممکن است ضروری باشد
  • تأخیر حرارتی در حسگر دما باعث ایجاد مصنوعات تغییر زمان کوچک هنگام حرکت در ترموکلاین‌های تیز می‌شود؛ تصحیحات ضروری هستند
  • ابزار دقیق نسبتاً گران‌قیمت؛ استقرار نیاز به زمان کشتی یا پلتفرم‌های تخصصی دارد
  • فقط پروفایل‌های لحظه‌ای را ارائه می‌دهد؛ نظارت پیوسته در مکان‌های ثابت نیاز به لنگرگاه‌های خودمختار با مدیریت طولانی‌مدت زیست‌گرفتگی دارد

شرایط منبع جایگزین بررسی علمی مستقل یا اعتبارسنجی توسط موتور تحلیل نیست.

نقاط قوت

  • پروفایل‌های عمودی پیوسته و با وضوح بالا از خواص اساسی آب را در مقیاس‌های زمانی و مکانی دقیق ارائه می‌دهد
  • نسبتاً ساده، مقاوم و غیرمخرب؛ می‌تواند به طور مکرر بدون تخریب مستقر شود
  • کیفیت داده‌ها عالی است؛ حسگرها به خوبی کالیبره شده‌اند و رانش را می‌توان با استفاده از کالیبراسیون مجدد آزمایشگاهی ردیابی کرد
  • محاسبات شوری از رسانایی و دما به صورت بین‌المللی استاندارد شده‌اند و قابلیت مقایسه داده‌ها را در بین گروه‌های تحقیقاتی تضمین می‌کنند

کاربردها

  • نقشه‌برداری از مرزهای توده آب و مناطق جبهه‌ای برای درک تبادل عرضی قفسه و فرآیندهای بالاآمدگی ساحلی
  • توصیف لایه‌بندی عمودی در دریاچه‌ها و آبدره‌ها برای پیش‌بینی رژیم‌های اختلاط و کاهش اکسیژن محلول
  • اعتبارسنجی بازیابی‌های رنگ اقیانوس ماهواره‌ای با ارائه پروفایل‌های شوری و کلروفیل درجا
  • نظارت بر اسیدی شدن اقیانوس و تغییرات شیمی کربنات با ترکیب شوری CTD با اندازه‌گیری‌های گسسته سیستم کربن

چگونه کار می‌کند

چگونه کار می‌کند

1

پروب CTD توسط یک کابل رسانا در ستون آب پایین آورده می‌شود؛ حسگرهای رسانایی، دما و فشار داده‌ها را به طور پیوسته با فرکانس بالا (معمولاً 24 هرتز) ثبت می‌کنند.

2

سیگنال‌های خام حسگر برای زمان پاسخ حسگر (تأخیر حرارتی)، رانش کالیبراسیون و مصنوعات ناشی از فشار تصحیح می‌شوند؛ شوری از رسانایی، دما و فشار با استفاده از مقیاس شوری عملی محاسبه می‌شود.

3

چگالی از شوری و دما با استفاده از معادله حالت یونسکو محاسبه می‌شود؛ شاخص‌های لایه‌بندی و پروفایل‌های پایداری برای شناسایی لایه‌های آب و مرزهای جبهه‌ای استخراج می‌شوند.

4

داده‌ها در سطل‌های عمق میانگین‌گیری می‌شوند یا با استفاده از فیلترهای میانه هموار می‌شوند تا نویز حذف شود در حالی که ویژگی‌های مقیاس کوچک حفظ شوند؛ الگوریتم‌های تشخیص پیک، پیک‌های اشتباه ناشی از نویز الکتریکی یا زیست‌گرفتگی را شناسایی و حذف می‌کنند.

5

پروفایل‌ها به صورت نمودارهای عمق بصری‌سازی می‌شوند؛ مقاطع هیدروگرافی از چندین اندازه‌گیری برای آشکارسازی گرادیان‌های عرضی قفسه و عرضی حوضه ساخته می‌شوند؛ طبقه‌بندی توده آب و تحلیل نوع آب انجام می‌شود.

دام‌های رایج

  • غفلت از اعمال تصحیحات تأخیر حرارتی هنگام تفسیر ویژگی‌های تیز نزدیک ترموکلاین‌ها یا پیکنوکلاین‌ها
  • عدم تشخیص یا حذف رانش حسگر ناشی از زیست‌گرفتگی، که می‌تواند منجر به خطاهای سیستماتیک شوری در استقرارهای طولانی‌مدت شود
  • اشتباه در شناسایی توده‌های آب به دلیل درک ناکافی از هیدروگرافی محلی یا سردرگمی بین مصنوعات وارونگی چگالی و ویژگی‌های واقعی

پرسش‌های متداول

چرا تصحیح تأخیر حرارتی برای داده‌های دمای CTD ضروری است؟

حسگر دما کندتر از حسگرهای فشار و رسانایی پاسخ می‌دهد. هنگامی که CTD از یک گرادیان دمایی تیز (ترموکلاین) عبور می‌کند، سیگنال دما از دمای واقعی آب عقب می‌ماند و باعث ایجاد پروفایل‌های مخدوش می‌شود. تصحیحات نرم‌افزاری یک تغییر زمان یا فیلتر کردن را برای هم‌تراز کردن سیگنال دما با عمق واقعی اندازه‌گیری اعمال می‌کنند.

شوری چگونه از رسانایی محاسبه می‌شود؟

شوری با استفاده از مقیاس شوری عملی (PSS-78) از اندازه‌گیری‌های رسانایی، دما و فشار محاسبه می‌شود. این رابطه توسط یونسکو استاندارد شده و در تمام نرم‌افزارهای اقیانوس‌نگاری مدرن پیاده‌سازی شده است. این فرمول وابستگی غیرخطی رسانایی آب دریا به دما و فشار را در نظر می‌گیرد.

رُزت چیست و چرا با دستگاه‌های CTD استفاده می‌شود؟

رُزت یک قاب است که دستگاه CTD و 12-24 بطری نمونه‌برداری آب (بطری‌های نیسکین) را نگه می‌دارد. هنگامی که CTD پایین می‌رود و بالا می‌آید، نمونه‌های آب در اعماق از پیش تعیین شده با فعال کردن الکترونیکی بسته‌کننده‌های بطری جمع‌آوری می‌شوند. این امکان جمع‌آوری همزمان نمونه‌های آب گسسته برای تجزیه و تحلیل شیمیایی و بیولوژیکی را در کنار اندازه‌گیری‌های فیزیکی CTD فراهم می‌کند.

روش‌های مرتبط

منابع

  1. UNESCO/IOC. (1991). Processing of oceanographic station data. UNESCO Technical Papers in Marine Science, 60.

    باز کردن مرجع انتشار
    کپی شد.
  2. Roemmich, D., & Gilson, J. (2009). The 2004-2008 global hydrographic climatology. Oceanography, 22(2), 50-61.

    باز کردن مرجع انتشار
    کپی شد.