Skip to content
بازگشت به نتایج جست‌وجو

ترابری بین‌باری

معرفی‌شده توسط
Gue, K. R.
سال
2007
نوع
Warehouse operation strategy
خانواده
Logistics and Distribution

این متن ترجمه ماشینی است و هنوز بازبینی نشده است. متن اصلی را به انگلیسی بخوانید

اندازه قلم

چه کاری انجام می‌دهد؟

ترابری بین‌باری یک استراتژی لجستیکی است که در آن محصولات ورودی از تامین‌کنندگان به یک مرکز توزیع، تخلیه، دسته‌بندی، تجمیع و بلافاصله مجدداً بر روی وسایل نقلیه خروجی که به سمت مشتریان می‌روند، بارگیری می‌شوند و زمان نگهداری حداقل یا صفر است. به جای انبار کردن موجودی در انبار، محصولات در عرض ۲۴ تا ۴۸ ساعت جریان می‌یابند. ترابری بین‌باری هزینه‌های نگهداری موجودی را کاهش می‌دهد، تازگی محصول را بهبود می‌بخشد و توان عملیاتی شبکه توزیع را افزایش می‌دهد. این روش به طور گسترده در کالاهای تند مصرف، تحویل بسته‌ها و زنجیره‌های تامین خرده‌فروشی استفاده می‌شود.

شهود پشت روش

یک انبار سنتی را تصور کنید: کالاها از تامین‌کنندگان می‌رسند، در بخش دریافت تخلیه می‌شوند، برای روزها یا هفته‌ها در قفسه‌ها انبار می‌شوند، برای سفارش‌های مشتریان انتخاب می‌شوند، بسته‌بندی و ارسال می‌شوند. هر مرحله، جابجایی و سرمایه در گردش را اضافه می‌کند. ترابری بین‌باری بیشتر این مراحل را حذف می‌کند. هنگامی که یک کامیون از محصولات متنوع (مثلاً از یک تامین‌کننده) می‌رسد، بلافاصله بر اساس مقصد دسته‌بندی می‌شود (مشتری الف به محصولات ۱ تا ۵ نیاز دارد، مشتری ب به محصولات ۳ تا ۷ نیاز دارد). محصولات بر روی کامیون‌های خروجی تجمیع شده و در همان روز یا روز بعد ارسال می‌شوند. این تسهیلات به جای انبار، به یک نقطه انتقال تبدیل می‌شود. موجودی کالا برای ساعت‌ها، نه روزها، در ساختمان باقی می‌ماند. نتیجه: هزینه موجودی کمتر، تحویل سریع‌تر، محصولات تازه‌تر و استفاده کارآمدتر از فضای انبار.

تاریخ

ترابری بین‌باری در دهه‌های ۱۹۸۰-۱۹۹۰ ظهور کرد، زیرا خرده‌فروشان و شرکت‌های حمل بسته به دنبال کاهش موجودی و تسریع تحویل بودند. UPS، FedEx و خرده‌فروشان بزرگ پیشگام این رویکرد بودند. ترابری بین‌باری مدرن، اتوماسیون پیشرفته انبار، دیده‌بانی در زمان واقعی و مسیریابی پویا را ادغام می‌کند. امروزه، این یک رویه استاندارد در تجارت الکترونیک (آمازون، علی‌بابا)، تحویل بسته (UPS، DHL) و توزیع کالاهای تند مصرف است.

چه زمانی استفاده شود

ترابری بین‌باری برای محصولات تند مصرف (نوشیدنی‌ها، پوشاک، بسته‌ها) با حجم بالا و تقاضای قابل پیش‌بینی بهترین عملکرد را دارد. زمانی که محصولات به سرعت در شبکه جریان می‌یابند (عمر مفید کوتاه، اقلام پرطرفدار، اجرای سفارشات تجارت الکترونیک) از آن استفاده کنید. برای اقلام کم‌مصرف، حجیم یا فصلی که انبار کردن آن‌ها نسبت به جابجایی مستقیم مقرون‌به‌صرفه‌تر است، کمتر مؤثر است. نیازمند همگام‌سازی قابل اعتماد تامین‌کنندگان ورودی و سیستم‌های پیشرفته فناوری اطلاعات/مدیریت انبار است.

محدودیت‌ها و ملاحظات

  • نیازمند تقاضای قابل پیش‌بینی و جریان‌های ورودی/خروجی همگام‌سازی شده است؛ نوسانات تقاضا یا اختلالات عرضه باعث ازدحام می‌شود
  • نیاز به سرمایه‌گذاری قابل توجه در فناوری اطلاعات و اتوماسیون انبار: اسکن بارکد، سیستم‌های دسته‌بندی، نرم‌افزار مدیریت انبار
  • برای اقلام کم‌حجم یا کم‌مصرف اقتصادی نیست؛ هزینه جابجایی هر واحد ممکن است از هزینه انبارداری بیشتر شود
  • هیچ بافری برای نوسانات تقاضا ارائه نمی‌دهد؛ در صورت عدم تطابق دقیق عرضه ورودی با تقاضای خروجی، ممکن است اتمام موجودی رخ دهد

شرایط منبع جایگزین بررسی علمی مستقل یا اعتبارسنجی توسط موتور تحلیل نیست.

نقاط قوت

  • کاهش چشمگیر هزینه‌های نگهداری موجودی و الزامات سرمایه در گردش (معمولاً ۵۰ تا ۷۰ درصد کاهش در موجودی متوسط)
  • امکان تحویل سریع‌تر از طریق جریان محصول به جای بازیابی؛ پاسخگویی به تقاضا افزایش می‌یابد
  • تازگی محصول را بهبود می‌بخشد و خطر فساد را برای کالاهای فاسدشدنی یا کالاهای مد روز کاهش می‌دهد
  • نیاز به فضای انبار را کاهش می‌دهد؛ همان تسهیلات با ترابری بین‌باری توان عملیاتی بیشتری را مدیریت می‌کند
  • افزایش استفاده از دارایی‌ها: کامیون‌ها و تجهیزات جابجایی به طور مداوم استفاده می‌شوند به جای اینکه بیکار بمانند

کاربردها

  • یک شرکت تحویل بسته از ترابری بین‌باری در ۵۰ مرکز منطقه‌ای برای دسته‌بندی بسته‌های بین‌المللی بر اساس مقصد در عرض ۱۲ ساعت پس از ورود استفاده می‌کند و زمان تحویل را ۲ تا ۳ روز کاهش می‌دهد.
  • یک توزیع‌کننده پوشاک خرده‌فروشی، ترابری بین‌باری را برای مجموعه‌های فصلی پیاده‌سازی می‌کند و موجودی را از تامین‌کنندگان از طریق مراکز توزیع به فروشگاه‌ها در کمتر از ۴۸ ساعت منتقل می‌کند و امکان واکنش سریع به تخفیف‌ها را فراهم می‌آورد.
  • یک توزیع‌کننده نوشیدنی از ترابری بین‌باری برای تجمیع سفارشات از چندین تامین‌کننده و هدایت مستقیم به خرده‌فروشان استفاده می‌کند، موجودی فروشگاه را کاهش می‌دهد و امکان تحویل‌های کوچک‌تر و مکرر را فراهم می‌آورد.
  • یک شرکت تجارت الکترونیک، تسهیلات ترابری بین‌باری را در شهرهای بزرگ اداره می‌کند، محصولاتی را از چندین تامین‌کننده دریافت کرده و در عرض ۲۴ ساعت برای ارسال به مشتریان فردی تجمیع می‌کند.

چگونه کار می‌کند

چگونه کار می‌کند

1

برنامه‌ریزی محموله‌های ورودی و تعیین وقت دریافت برای هموارسازی ورود و جریان. تخلیه و دریافت کامیون‌های ورودی، ثبت کدهای کالا (SKU) و مقادیر.

2

دسته‌بندی محصولات بر اساس مقصد خروجی یا سفارش مشتری. استفاده از اسکن بارکد و سیستم‌های مدیریت انبار برای دقت و سرعت.

3

تجمیع محصولات مقصد در مکان‌های نزدیک یا برای همان مشتری بر روی یک وسیله نقلیه خروجی واحد برای حداکثر کردن ضریب بار و کاهش هزینه حمل و نقل.

4

چیدن محصولات دسته‌بندی شده در مسیرهای ارسال، بارگیری کامیون‌های خروجی و اعزام طبق برنامه برای رعایت پنجره‌های تحویل مشتری.

5

پیگیری سطوح موجودی، عملکرد به‌موقع و کیفیت محصول. تنظیم برنامه‌های ورودی/خروجی برای حفظ جریان.

دام‌های رایج

  • تلاش برای اعمال ترابری بین‌باری بر روی همه محصولات؛ این روش فقط برای اقلام پرحجم و تند مصرف با الگوهای قابل پیش‌بینی کارآمد است
  • هماهنگی ناکافی تامین‌کننده؛ اگر ورودهای ورودی غیرقابل اعتماد باشند یا با برنامه‌های خروجی همسو نباشند، گلوگاه‌ها و تاخیرها ایجاد می‌شود
  • منطق ناکافی دسته‌بندی/تجمیع؛ تجمیع نامناسب خروجی، صرفه‌جویی در حمل و نقل را بی‌اثر می‌کند

پرسش‌های متداول

تفاوت ترابری بین‌باری و تجمیع چیست؟

تجمیع معمولاً شامل نگهداری موجودی برای مدت کوتاه (چند روز) قبل از ترکیب محموله‌ها است. ترابری بین‌باری محصولات را بدون انبارداری جابجا می‌کند - محصولات می‌رسند، دسته‌بندی شده و در عرض ۲۴ تا ۴۸ ساعت خارج می‌شوند. ترابری بین‌باری سریع‌تر و کم‌هزینه‌تر است اما به همگام‌سازی بالاتری نیاز دارد.

آیا می‌توانیم ترابری بین‌باری را با اقلام کم‌مصرف انجام دهیم؟

خیر. اقلام کم‌مصرف به طور غیرقابل پیش‌بینی می‌رسند و با الگوهای تقاضای خروجی مطابقت ندارند. آن‌ها انباشته شده و فضا را اشغال می‌کنند و هدف را بی‌اثر می‌سازند. ترابری بین‌باری نیازمند محصولات با سرعت بالا و تقاضای مکرر و قابل پیش‌بینی است.

چه فناوری برای ترابری بین‌باری مورد نیاز است؟

ضروری: اسکن بارکد، سیستم مدیریت انبار (WMS)، سیستم‌های دسته‌بندی خودکار (نوار نقاله، دسته‌بندها). اختیاری: سیستم‌های ذخیره‌سازی و بازیابی خودکار، پلتفرم‌های دیده‌بانی در زمان واقعی. سرمایه‌گذاری می‌تواند قابل توجه باشد اما برای مدیریت توان عملیاتی و دقت ضروری است.

چگونه نوسانات تقاضا را در ترابری بین‌باری مدیریت کنیم؟

یک موجودی ایمنی کوچک (۱ تا ۳ روز تقاضا) در تسهیلات ترابری بین‌باری نگه دارید، که برای تامین سریع اقلام پرتقاضا قرار داده شده است. این امر بافری بدون هزینه موجودی انبارهای سنتی فراهم می‌کند. سیگنال‌های تقاضا (داده‌های نقطه فروش، پیش‌بینی‌ها) برنامه‌ریزی ورودی را هدایت می‌کنند تا همگام بمانند.

روش‌های مرتبط

منابع

  1. Apuzzio, M. (2008). Essentials of supply chain management. New Jersey: Pearson Education.

    باز کردن مرجع انتشار
    کپی شد.
  2. Gue, K. R., & Kang, Y. (2007). Staging queues revisited. Manufacturing & Service Operations Management, 9(1), 100-112.

    باز کردن مرجع انتشار
    کپی شد.