Skip to content
بازگشت به نتایج جست‌وجو

رقابت کورنو

معرفی‌شده توسط
Augustin-Louis Cournot
سال
1838
نوع
algorithm
خانواده
Game-theoretic

این متن ترجمه ماشینی است و هنوز بازبینی نشده است. متن اصلی را به انگلیسی بخوانید

اندازه قلم

چه کاری انجام می‌دهد؟

رقابت کورنو بازارهای انحصار چندجانبه را مدل‌سازی می‌کند که در آن شرکت‌ها به طور همزمان مقادیر تولید را انتخاب می‌کنند، نه قیمت‌ها را. این مدل که در ابتدا توسط آگوستین-لویی کورنو در سال ۱۸۳۸ فرموله شد، فرض می‌کند که سود هر شرکت به کل مقدار تولید شده در بازار بستگی دارد. تعادل نش-کورنو حاصل، تعامل استراتژیکی را به تصویر می‌کشد که در آن هر شرکت با توجه به مقادیر رقبای خود، سود را به حداکثر می‌رساند و منجر به قیمت‌هایی بین سطوح انحصار و رقابت کامل می‌شود.

شهود پشت روش

دو شرکت را تصور کنید که کالاهای یکسانی تولید می‌کنند. هر شرکت باید قبل از اطلاع از انتخاب دیگری، تصمیم بگیرد که چقدر تولید کند، اما هر یک منحنی تقاضای معکوس (چگونگی تعیین قیمت توسط مقدار) را می‌داند. شرکت A انتظار دارد شرکت B مقداری تولید کند و تولید خود را برای به حداکثر رساندن سود با توجه به آن انتظار انتخاب می‌کند. شرکت B نیز همین کار را انجام می‌دهد. تعادل زمانی رخ می‌دهد که انتظارات هر دو شرکت صحیح باشد: شرکت A با توجه به انتخاب واقعی شرکت B، آنچه را که برنامه‌ریزی کرده بود تولید می‌کند و بالعکس. مقدار و قیمت حاصل بین نتیجه انحصار (قیمت بالا، مقدار کم) و رقابت کامل (قیمت پایین، مقدار بالا) قرار می‌گیرد.

تاریخ

آگوستین-لویی کورنو تحلیل دو قطبی را در اثر خود در سال ۱۸۳۸ معرفی کرد و رقابت را با انتخاب مقدار مدل‌سازی کرد. رویکرد ریاضی او به اقتصاد انقلابی بود و قبل از وجود اصطلاح نظریه بازی‌ها، مبانی آن را بنا نهاد. مدل کورنو در قرن بیستم به عنوان یک مفهوم تعادل نش رسمیت یافت و ارتباط آن با نظریه بازی‌های مدرن را نشان داد. این مدل در اقتصاد سازمان صنعتی و تحلیل ضد انحصار مرکزی باقی مانده است.

چه زمانی استفاده شود

تحلیل رقابت کورنو را هنگام مدل‌سازی انحصارات چندجانبه که در آن شرکت‌ها تعیین‌کننده مقدار هستند (مانند تولیدکنندگان نفت، کالاهای کشاورزی) به کار ببرید. زمانی استفاده کنید که شرکت‌ها کالاهای همگن تولید می‌کنند و مقادیر تصمیمات استراتژیک هستند (از قبل ثابت شده یا با زمان‌های طولانی برای تولید). مناسب برای صنایعی که ظرفیت محدودیت اصلی است و قیمت برای پاکسازی بازار تنظیم می‌شود.

محدودیت‌ها و ملاحظات

  • کالاهای همگن را فرض می‌کند؛ تمایز محصول به طور قابل توجهی تعادل را تغییر می‌دهد.
  • محدود به حرکت‌های همزمان مقدار؛ حرکت‌های متوالی (استاکلبرگ) نتایج متفاوتی را به همراه دارد.
  • مدل ایستا؛ یادگیری پویا یا تنظیم ظرفیت در طول زمان را به تصویر نمی‌کشد.
  • فرض اطلاعات کامل؛ اطلاعات ناقص (هزینه‌های نامتقارن) تحلیل را پیچیده می‌کند.

شرایط منبع جایگزین بررسی علمی مستقل یا اعتبارسنجی توسط موتور تحلیل نیست.

نقاط قوت

  • چارچوب تحلیلی قابل مدیریت: جبر ساده برای بسیاری از ساختارهای تقاضا و هزینه، تعادل را به صورت فرم بسته ارائه می‌دهد.
  • واقع‌بینانه برای برخی صنایع: تصمیم‌گیری در مورد مقدار از قبل رایج است (مانند تولید، کشاورزی، انرژی).
  • انعطاف‌پذیر: به شرکت‌های نامتقارن، کالاهای متعدد، رقابت پویا و اطلاعات ناقص گسترش می‌یابد.
  • پیش‌بینی‌ها بین دو حد افراطی قرار می‌گیرند: انحصار و رقابت کامل، که با مشاهدات تجربی مطابقت دارد.

کاربردها

  • بازارهای نفت: مدل‌سازی رفتار اعضای اوپک به عنوان رقبای مقدار در بازارهای جهانی نفت.
  • صنعت نیمه‌رسانا: تحلیل رقابت بین تولیدکنندگان اصلی تراشه (اینتل، TSMC، سامسونگ).
  • کالاهای کشاورزی: مدل‌سازی رفتار کشاورزان در بازارهای غلات و قهوه که عرضه از قبل تعیین می‌شود.
  • رفتار کارتل: تحلیل توافقات مقدار تعاونی و پایداری کارتل‌ها (مانند خطوط هوایی، هتل‌ها).
  • مقررات زیست‌محیطی: طراحی مزایده‌های ظرفیت برای مجوزهای آلودگی که در آن شرکت‌ها بر روی سطوح انتشار پیشنهاد می‌دهند.

چگونه کار می‌کند

چگونه کار می‌کند

1

تابع تقاضای معکوس را تعیین کنید: قیمت = f(مقدار کل)، که معمولاً خطی است (P = a - bQ).

2

تابع هزینه هر شرکت را تعریف کنید: هزینه کل = c(q_i)، که در آن q_i مقدار شرکت i است.

3

برای هر شرکت i، تابع بهترین پاسخ را استخراج کنید: q_i = BR_i(q_{-i})، که سود شرکت i را با توجه به مقادیر رقبا به حداکثر می‌رساند.

4

سیستم توابع بهترین پاسخ را به طور همزمان حل کنید تا مقادیر تعادل نش-کورنو و قیمت بازار حاصل را بیابید.

دام‌های رایج

  • اشتباه گرفتن کورنو با رقابت برتراند؛ در کورنو شرکت‌ها مقدار را تعیین می‌کنند، در برتراند قیمت‌ها را تعیین می‌کنند که نتایج به شدت متفاوتی را به همراه دارد.
  • فرض اینکه تعادل کورنو از نظر اجتماعی بهینه است؛ معمولاً رفاه کمتری نسبت به رقابت کامل اما بیشتر از انحصار ایجاد می‌کند.
  • نادیده گرفتن اینکه کورنو به شدت به فرض کالاهای همگن بستگی دارد؛ تمایز محصول مدل را تضعیف می‌کند.
  • فراموش کردن اینکه تعادل به انتظارات دقیق بستگی دارد؛ اگر شرکت‌ها مقادیر رقبا را اشتباه پیش‌بینی کنند، نتیجه متفاوت خواهد بود.

پرسش‌های متداول

رقابت کورنو چه تفاوتی با رقابت کامل دارد؟

در رقابت کامل، شرکت‌ها قیمت‌پذیر هستند و تا زمانی که قیمت برابر با هزینه نهایی شود تولید می‌کنند و سود اقتصادی صفر به دست می‌آورند. شرکت‌های کورنو تأثیر مقدار خود بر قیمت را تشخیص می‌دهند و تولید را محدود می‌کنند تا سود مثبت کسب کنند، که منجر به قیمت‌های بالاتر و مقدار کل کمتر از رقابت کامل می‌شود.

آیا تعادل دو قطبی کورنو می‌تواند ناپایدار باشد؟

تعادل کورنو پایدار است اگر توابع بهترین پاسخ شیب نزولی داشته باشند و به گونه‌ای یکدیگر را قطع نکنند که نوسانات ایجاد کند. برای تقاضای خطی معمول و هزینه نهایی ثابت، تعادل پایدار است. تقاضای غیرخطی یا افزایش هزینه‌های نهایی می‌تواند منجر به ناپایداری شود.

تعداد شرکت‌ها چگونه بر قیمت و مقدار تعادل کورنو تأثیر می‌گذارد؟

با افزایش تعداد شرکت‌ها، مقدار کل بازار افزایش می‌یابد و قیمت به سمت هزینه نهایی کاهش می‌یابد. در حد n به سمت بی‌نهایت، تعادل کورنو به رقابت کامل همگرا می‌شود، که نشان می‌دهد رقابت با تمرکز بازار افزایش می‌یابد.

روش‌های مرتبط

منابع

  1. Cournot, A. A. (1838). Recherches sur les principes mathématiques de la théorie des richesses. L. Hachette.

    باز کردن مرجع انتشار
    کپی شد.
  2. Vives, X. (1999). Oligopoly Pricing: Old Ideas and New Tools. MIT Press.

    باز کردن مرجع انتشار
    کپی شد.