Skip to content
بازگشت به نتایج جست‌وجو

تحلیل هزینه-اثربخشی در ارزیابی فناوری سلامت

معرفی‌شده توسط
Diane Meade Drummond, Michael Gold
سال
1996
نوع
Economic evaluation methodology
خانواده
Health economics, Decision analysis

این متن ترجمه ماشینی است و هنوز بازبینی نشده است. متن اصلی را به انگلیسی بخوانید

اندازه قلم

چه کاری انجام می‌دهد؟

تحلیل هزینه-اثربخشی (CEA) یک روش ارزیابی اقتصادی است که هزینه‌ها و منافع سلامت درمان‌های جایگزین را مقایسه می‌کند تا مشخص شود آیا یک مداخله، ارزش پول را ارائه می‌دهد. در ارزیابی فناوری سلامت، CEA ابزار اصلی برای توصیه تصمیمات بازپرداخت و پوشش بیمه است.

شهود پشت روش

منابع مراقبت‌های بهداشتی محدود هستند. یک درمان جدید ممکن است با هزینه ۱۰۰,۰۰۰ دلار، ۶ ماه عمر را افزایش دهد، در حالی که یک جایگزین، با ۳۰,۰۰۰ دلار، ۳ ماه عمر را افزایش می‌دهد. کدام یک ارزش بهتری دارد؟ CEA با محاسبه هزینه به ازای واحد منفعت سلامت (مانند هزینه به ازای سال عمر کسب شده یا هزینه به ازای سال عمر تعدیل شده با کیفیت) به این سوال پاسخ می‌دهد. تصمیم‌گیرندگان این نسبت را با یک آستانه (مانند ۵۰,۰۰۰ دلار به ازای هر QALY) مقایسه می‌کنند تا مشخص شود آیا فناوری ارزش تأمین مالی را دارد. CEA بحث صریح در مورد اینکه چه منفعت سلامتی، چه هزینه‌ای را توجیه می‌کند، اجباری می‌سازد.

تاریخ

CEA در دهه ۱۹۷۰ از اقتصاد سلامت ظهور کرد. گلد، سیگل، راسل و واینستین کتاب بنیادی «هزینه-اثربخشی در سلامت و پزشکی» را در سال ۱۹۹۶ منتشر کردند و روش‌ها و استانداردهای مرجع را تدوین نمودند. سری موازی «روش‌های ارزیابی اقتصادی» دراموند به کتاب مقدس روش‌شناسی تبدیل شد. تا دهه ۲۰۰۰، CEA در سطح جهانی پذیرفته شد: استرالیا (PBAC)، کانادا (CADTH)، بریتانیا (NICE) و بیشتر کشورهای اروپایی اکنون CEA را برای بازپرداخت الزامی می‌دانند. ایالات متحده عقب مانده است اما به سمت CEA حرکت می‌کند؛ بسیاری از بررسی‌های تجاری و مدیکر به طور فزاینده‌ای از هزینه-اثربخشی استفاده می‌کنند.

چه زمانی استفاده شود

زمانی از CEA استفاده کنید که دو یا چند درمان برای یک بیماری مقایسه می‌شوند، افق‌های زمانی طولانی هستند (نیاز به پیش‌بینی فراتر از داده‌های کارآزمایی وجود دارد)، یا زمانی که منافع سلامت به جای معیارهای پولی، با QALY اندازه‌گیری می‌شوند. CEA برای تصمیمات بازپرداخت در استرالیا، کانادا، بریتانیا و به طور فزاینده‌ای در ایالات متحده استاندارد است. اگر پیامدها قابل اندازه‌گیری نباشند (فقط ترجیحات ذهنی)، اگر فناوری تأثیر سلامتی نداشته باشد، یا اگر مقایسه بین حوزه‌های بیماری بسیار متفاوت نیاز به تجمیع پیامدهای غیرقابل مقایسه داشته باشد، از CEA اجتناب کنید.

محدودیت‌ها و ملاحظات

  • محاسبه QALY نیاز به وزن‌های سودمندی (امتیازات ترجیحی) دارد که بسته به جمعیت متفاوت است و ممکن است ارزش‌های بیمار فردی را در بر نگیرد.
  • انتخاب افق زمانی و نرخ تنزیل به طور قابل توجهی بر نتایج تأثیر می‌گذارد؛ انتخاب این موارد نیاز به قضاوت دارد.
  • مدل‌سازی هزینه‌ها و پیامدهای بلندمدت (مانند مادام‌العمر) عدم قطعیت قابل توجهی را معرفی می‌کند.
  • انصاف را در نظر نمی‌گیرد: یک درمان ممکن است به طور کلی از نظر هزینه-اثربخشی مناسب باشد اما فقط به بیماران ثروتمند سود برساند.
  • آستانه‌ها (مانند ۵۰,۰۰۰ دلار به ازای هر QALY) به صورت سیاسی تعیین می‌شوند و در کشورهای مختلف متفاوت هستند؛ استاندارد جهانی وجود ندارد.

شرایط منبع جایگزین بررسی علمی مستقل یا اعتبارسنجی توسط موتور تحلیل نیست.

نقاط قوت

  • مستقیماً به سوال سیاستی پاسخ می‌دهد: آیا منفعت با توجه به آستانه ما، ارزش هزینه را دارد؟
  • امکان مقایسه شفاف بین فناوری‌ها و بیماری‌های متنوع را با استفاده از یک معیار مشترک (هزینه به ازای هر QALY) فراهم می‌کند.
  • چارچوب انعطاف‌پذیر با استفاده از مدل‌سازی، انواع مختلف پیامدها و افق‌های زمانی را در خود جای می‌دهد.
  • تحلیل حساسیت و سناریو، عدم قطعیت را کمی‌سازی کرده و از تصمیم‌گیری قوی پشتیبانی می‌کند.
  • روش‌شناسی استاندارد شده، امکان ارزیابی معیار به معیار در بین کشورها و مؤسسات را فراهم می‌کند.

کاربردها

  • ارزیابی اینکه آیا پوشش یک داروی جدید سرطان با مقایسه هزینه به ازای هر QALY با آستانه درمان سرطان
  • ارزیابی اینکه آیا یک برنامه پیشگیرانه (واکسیناسیون، غربالگری) با پیش‌بینی اجتناب از بیماری و صرفه‌جویی در هزینه‌های مادام‌العمر، از نظر هزینه-اثربخشی مناسب است.
  • مقایسه تکنیک‌های جراحی با تجزیه و تحلیل هزینه عمل، نرخ عوارض، کیفیت زندگی و خطرات جراحی مجدد طولانی‌مدت.
  • تعیین استراتژی‌های بهینه غربالگری (سن شروع، فراوانی) با مدل‌سازی مثبت کاذب، تشخیص بیش از حد و عواقب درمان.
  • حمایت از تخصیص بودجه در بین حوزه‌های بیماری با رتبه‌بندی برنامه‌ها بر اساس هزینه-اثربخشی و بودجه موجود.

چگونه کار می‌کند

چگونه کار می‌کند

1

مداخله و مقایسه‌ها را شناسایی کنید. داده‌های بالینی مربوط به پیامدها (مانند بقا، بهبود علائم) را از کارآزمایی‌ها و مطالعات مشاهده‌ای جمع‌آوری کنید. داده‌های هزینه مربوط به داروها، رویه‌ها، بستری در بیمارستان و مراقبت‌های طولانی‌مدت را از صورتحساب‌ها، رجیستری‌ها و منابع منتشر شده جمع‌آوری کنید.

2

هزینه‌ها را به یک سال مرجع استاندارد کنید و برای تورم تعدیل کنید. چشم‌انداز تحلیلی (بیمار، ارائه‌دهنده، جامعه) را انتخاب کنید. اگر مقایسه بین‌المللی مد نظر است، هزینه‌ها را برای ارز و قدرت خرید تعدیل کنید. پیامدها را بر حسب واحدهای طبیعی (سال‌های عمر کسب شده) یا واحدهای سودمندی (QALYs) محاسبه کنید.

3

یک تحلیل پایه با بهترین تخمین‌های موجود انجام دهید. نسبت هزینه-اثربخشی افزایشی (ICER) را محاسبه کنید: (هزینه_جدید - هزینه_قدیم) / (پیامد_جدید - پیامد_قدیم). به عنوان مثال، اگر یک داروی جدید ۵۰,۰۰۰ دلار بیشتر هزینه دارد و ۱ QALY اضافی ارائه می‌دهد، ICER = ۵۰,۰۰۰ دلار به ازای هر QALY.

4

یک درخت تصمیم یا مدل مارکوف برای پیش‌بینی هزینه‌ها و پیامدها فراتر از افق زمانی کارآزمایی (اغلب مادام‌العمر) ایجاد کنید. از تحلیل حساسیت برای آزمایش چگونگی تغییر نتایج در صورت تغییر مفروضات کلیدی (اثربخشی درمان، هزینه، نرخ تنزیل) استفاده کنید.

5

ICER را در یک صفحه هزینه-اثربخشی که مبادلات هزینه و اثربخشی را نشان می‌دهد، ترسیم کنید. ICER را با آستانه‌های منتشر شده مقایسه کنید. عدم قطعیت، تحلیل‌های زیرگروهی و پیامدها برای پذیرش و پوشش بیمه را مورد بحث قرار دهید.

دام‌های رایج

  • استفاده از یک کارآزمایی واحد با پیگیری کوتاه برای تخمین هزینه‌ها و منافع مادام‌العمر؛ همیشه با یک مدل و تحلیل حساسیت برون‌یابی کنید.
  • حذف دسته‌های مهم هزینه (مانند مدیریت عوارض جانبی، مراقبت‌های پایان عمر) یا استفاده از منابع جانبدارانه برای هزینه‌ها.
  • انتخاب نرخ تنزیل بدون توجیه؛ استاندارد ۳٪ برای هر دو هزینه و منافع سلامت است، اما دامنه ۰-۵٪ به طور قابل توجهی بر نتایج تأثیر می‌گذارد.
  • ادعای دقت فراتر از داده‌ها: نتایج CEA تخمین‌هایی با فواصل اطمینان هستند؛ ارائه یک ICER واحد به عنوان حقیقت گمراه‌کننده است.
  • نادیده گرفتن تحلیل زیرگروهی؛ یک فناوری ممکن است برای بیماران مسن‌تر از نظر هزینه-اثربخشی مناسب باشد اما برای جوانان نه؛ همیشه بر اساس گروه‌های از نظر بالینی معنی‌دار تفکیک کنید.

پرسش‌های متداول

تفاوت بین CEA و تحلیل هزینه-منفعت چیست؟

CEA منافع را در واحدهای طبیعی (QALYs، سال‌های عمر) اندازه‌گیری می‌کند. تحلیل هزینه-منفعت، منافع را به ارزش پولی تبدیل می‌کند (مانند ارزش یک عمر = ۵ میلیون دلار). CEA در مراقبت‌های بهداشتی ترجیح داده می‌شود زیرا پولی کردن سلامت از نظر اخلاقی بحث‌برانگیز است؛ CEA سوال فنی (هزینه به ازای پیامد) را از قضاوت ارزشی (آیا این آستانه قابل قبول است؟) جدا می‌کند.

چگونه QALY را محاسبه کنم؟

QALY = (سال‌های عمر) × (وزن کیفیت). وزن کیفیت از ۰ (مرگ) تا ۱ (سلامت کامل) متغیر است. درمانی که ۵ سال عمر را با وزن کیفیت ۰.۸ افزایش می‌دهد = ۴ QALY. وزن‌ها از ابزارهایی مانند EQ-5D (گزارش خود بیمار) یا TTO (مبادله زمان) می‌آیند که ترجیحات بیمار را استخراج می‌کنند.

از چه نرخ تنزیلی باید استفاده کنم؟

استاندارد ۳٪ در سال برای هر دو هزینه و منافع سلامت (ایالات متحده و بسیاری از کشورهای دیگر) است. بریتانیا از ۳.۵٪ استفاده می‌کند. نرخ تنزیل نشان می‌دهد که ما چقدر به هزینه‌ها و سلامت آینده نسبت به حال حاضر ارزش می‌دهیم: ۳٪ در سال به این معنی است که ما به منفعتی که ۲۰ سال دیگر به دست می‌آید، ۵۵٪ ارزش فعلی آن را می‌دهیم.

اگر ICER تحت سلطه باشد (پر هزینه‌تر و کم‌اثربخش‌تر) چه؟

درمان جدید نباید تأمین مالی شود؛ درمان قدیمی بر آن غلبه می‌کند. اگر ICER خارج از آستانه باشد اما منفعت قابل توجهی برای یک زیرگروه فراهم کند، پوشش مشروط (مانند محدود به بیماران با نشانگر ژنتیکی) یا نیاز به شواهد بیشتر را در نظر بگیرید.

چگونه عدم قطعیت در نتایج CEA را مدیریت کنم؟

از تحلیل حساسیت یک‌طرفه (تغییر یک پارامتر در هر زمان) برای شناسایی محرک‌های کلیدی استفاده کنید. از تحلیل حساسیت احتمالی (نمونه‌برداری تصادفی از تمام پارامترها از توزیع‌ها) برای تولید فواصل اطمینان استفاده کنید. یک منحنی پذیرش هزینه-اثربخشی ایجاد کنید که احتمال هزینه-اثربخشی را در آستانه‌های مختلف نشان می‌دهد.

روش‌های مرتبط

منابع

  1. Gold, M. R., Siegel, J. E., Russell, L. B., & Weinstein, M. C. (Eds.). (1996). Cost-Effectiveness in Health and Medicine. Oxford University Press.

    شابک: 9780195108231
    کپی شد.
  2. Drummond, M. F., Sculpher, M. J., Claxton, K., Stoddart, G. L., & Torrance, G. W. (2015). Methods for the Economic Evaluation of Health Care Programmes (4th ed.). Oxford University Press.

    باز کردن مرجع انتشار
    کپی شد.
  3. Shiroiwa, T., Sung-Jae, I., Fukuda, T., & Sanon, M. (2016). International survey on QALYs and cost-effectiveness thresholds. Health Policy, 120(5), 504–514.

    باز کردن مرجع انتشار
    کپی شد.