Skip to content
بازگشت به نتایج جست‌وجو

قوم نگاری دیجیتال مقایسه‌ای

معرفی‌شده توسط
Christine Hine (digital ethnography); George E. Marcus (multi-sited ethnography)
سال
1995–2000 (multi-sited framework 1995; virtual ethnography 2000)
نوع
Qualitative research design
خانواده
Qualitative design / analysis

این متن ترجمه ماشینی است و هنوز بازبینی نشده است. متن اصلی را به انگلیسی بخوانید

اندازه قلم

چه کاری انجام می‌دهد؟

قوم نگاری دیجیتال مقایسه‌ای (CDE) یک طرح کیفی است که روش‌های قوم نگاری — مشاهده مستمر مشارکت‌کنندگان، مصاحبه، و تحلیل مصنوعات — را به طور همزمان در دو یا چند محیط دیجیتال به کار می‌گیرد. با مقایسه نظام‌مند شیوه‌ها، معانی، و تعاملات در محیط‌های آنلاین مختلف (مانند پلتفرم‌های متمایز، جوامع، یا زمینه‌های ملی)، CDE الگوهای خاص هر مکان و منطق‌های فرهنگی فراگیر را که در یک مطالعه تک‌مکانی از دست می‌روند، آشکار می‌سازد.

شهود پشت روش

تصور کنید می‌خواهید بفهمید چگونه جوامع فعال آنلاین بسیج می‌شوند. مطالعه صرف توییتر به شما درباره یک مجموعه امکانات می‌گوید؛ مطالعه صرف ردیت امکان دیگری را آشکار می‌کند. قوم نگاری دیجیتال مقایسه‌ای می‌گوید: سوژه خود را در فضاهای دیجیتال متعدد دنبال کنید، آنچه را که مردم در هر کدام واقعاً انجام می‌دهند مشاهده کنید، سپس مکان‌ها را کنار هم قرار دهید تا بپرسید چه چیزی تغییر می‌کند و چه چیزی ثابت می‌ماند. مقایسه تصادفی نیست — بلکه موتور کشف است. همانطور که انسان‌شناسان پدیده‌ها را در مکان‌های فیزیکی دنبال می‌کنند (قوم نگاری چند مکانی مارکوس)، CDE پدیده‌ها را در مکان‌های دیجیتال دنبال می‌کند و هر پلتفرم را به عنوان یک میدان فرهنگی متمایز که رفتار را به شیوه خود شکل می‌دهد، در نظر می‌گیرد.

تاریخ

قوم نگاری دیجیتال مقایسه‌ای از دو جریان فکری همگرا بهره می‌برد. فراخوان جورج مارکوس در سال ۱۹۹۵ برای قوم نگاری چند مکانی، انحصار تک‌مکانی در انسان‌شناسی را به چالش کشید و استدلال کرد که پدیده‌های معاصر نیازمند دنبال کردن سوژه‌ها، اشیاء، یا گفتمان‌ها در مکان‌های متعدد هستند. همزمان، ظهور اینترنت باعث قوم نگاری مجازی Christine Hine (۲۰۰۰) و متعاقباً قوم نگاری متصل (۲۰۱۵) شد که حساسیت قوم نگاری را به محیط‌های شبکه‌ای و واسطه‌گری پلتفرم تطبیق داد. پژوهشگران مطالعات اینترنت و مطالعات رسانه این جریان‌ها را برای مطالعه مقایسه‌ای جوامع آنلاین ترکیب کردند، و این رویکرد در دهه ۲۰۱۰ در کنار تکثیر پلتفرم‌های رسانه‌های اجتماعی، بیانگر روش‌شناختی صریحی پیدا کرد.

چه زمانی استفاده شود

هنگامی که سوال پژوهش شما می‌پرسد چگونه یک پدیده اجتماعی — هویت، فعالیت، یادگیری، کار، جامعه — در زمینه‌های دیجیتال متمایز به شیوه‌های متفاوت (یا مشابه) اجرا می‌شود، و زمانی که آن تفاوت‌های زمینه‌ای از نظر نظری مهم هستند، از قوم نگاری دیجیتال مقایسه‌ای استفاده کنید. این روش برای مطالعات اینترنت، مطالعات رسانه، جامعه‌شناسی، انسان‌شناسی، و تحقیقات آموزشی مناسب است. این طرح نیازمند غوطه‌وری طولانی مدت در حداقل دو مکان است؛ زمانی که سوال فقط شامل یک جامعه است، زمانی که محدودیت‌های زمانی مانع از کار میدانی پایدار (هفته‌ها تا ماه‌ها در هر مکان) می‌شود، زمانی که داده‌ها عمدتاً کمی هستند، یا زمانی که مقایسه فاقد مبنای نظری واضحی فراتر از توصیف ساده است، نامناسب است.

محدودیت‌ها و ملاحظات

  • به شدت زمان‌بر است: غوطه‌وری واقعی در دو یا چند مکان، تقاضاهای کار میدانی را به طور قابل توجهی افزایش می‌دهد.
  • مبنای مقایسه — اساس مشترک مقایسه — باید با دقت تعریف شود؛ مکان‌های با انتخاب نادرست، تضادهای غیر آموزنده‌ای را ایجاد می‌کنند.
  • مدیریت موقعیت و بازتابی در زمینه‌های دیجیتال متعدد پیچیده‌تر از کار تک‌مکانی است.
  • چالش‌های اخلاقی (رضایت، مشاهده‌گری، بایگانی پست‌های عمومی) افزایش می‌یابند و ممکن است بسته به پلتفرم متفاوت باشند.
  • یافته‌ها از نظر زمینه‌ای غنی هستند اما از نظر آماری قابل تعمیم نیستند؛ استدلال‌های انتقال‌پذیری نیازمند توصیف عمیق هستند.

شرایط منبع جایگزین بررسی علمی مستقل یا اعتبارسنجی توسط موتور تحلیل نیست.

نقاط قوت

  • نشان می‌دهد که چگونه امکانات پلتفرم و هنجارهای جامعه رفتار را به شیوه‌هایی که برای مطالعات تک‌مکانی نامرئی هستند، شکل می‌دهند.
  • مقایسه نظام‌مند امکان نظریه‌پردازی درباره اینکه کدام یافته‌ها خاص زمینه و کدام‌ها کلی‌تر هستند را فراهم می‌کند.
  • داده‌های غنی و طبیعی از نقاط دید متعدد، حساب‌های ظریف و معتبر پدیده‌های دیجیتال پیچیده را پشتیبانی می‌کند.
  • به اندازه کافی انعطاف‌پذیر است تا مشاهده، مصاحبه، و تحلیل مصنوعات دیجیتال را برای بینش سه‌گانه‌سازی ترکیب کند.
  • برای مطالعه پدیده‌های جهانی یا بین فرهنگی که همزمان چندین فضای آنلاین را در بر می‌گیرند، مناسب است.

کاربردها

  • مقایسه اینکه چگونه یک جنبش سیاسی یکسان، حامیان خود را در توییتر، فیس‌بوک و تلگرام به شیوه‌های متفاوتی بسیج می‌کند.
  • بررسی اینکه چگونه هویت حرفه‌ای در لینکدین، توییتر آکادمیک و ResearchGate اجرا و مذاکره می‌شود.
  • مطالعه اینکه چگونه جوامع طرفداران یک فرنچایز رسانه‌ای یکسان، شیوه‌های متمایزی را در ردیت، تامبلر و دیسکورد توسعه می‌دهند.
  • بررسی تفاوت‌های بین‌المللی در مورد چگونگی بحث کاربران درباره سلامت روان در پلتفرم‌های رسانه‌های اجتماعی ملی معادل.
  • تحلیل اینکه چگونه جوامع یادگیری غیررسمی در MOOCها در مقابل بخش نظرات یوتیوب، هنجارها و شیوه‌های اشتراک‌گذاری دانش را توسعه می‌دهند.
  • ردیابی اینکه چگونه روایت‌های اطلاعات نادرست هنگام عبور از پلتفرم‌های آنلاین جریان اصلی و حاشیه‌ای، تطبیق یافته و بازتعریف می‌شوند.

چگونه کار می‌کند

چگونه کار می‌کند

1

پژوهشگر سوال مقایسه‌ای و مبنای نظری را برای اینکه چرا مکان‌های دیجیتال خاصی موارد تضاد معنادار تحلیلی هستند، تعریف می‌کند. معیارهای انتخاب (موضوع مشترک، امکانات متضاد پلتفرم، پایگاه‌های کاربری ملی متفاوت و غیره) به صراحت بیان می‌شوند تا مقایسه به جای فرصت‌طلبانه، هدفمند باشد.

2

دو یا چند مکان میدانی دیجیتال بر اساس ارتباط، دسترسی، و تضاد انتخاب می‌شوند. مکان‌ها می‌توانند پلتفرم‌های رسانه‌های اجتماعی، انجمن‌های آنلاین، دنیاهای بازی چندنفره، شبکه‌های حرفه‌ای، یا هر فضای واسطه‌گری اینترنتی باشند که پدیده مورد علاقه در آن اجرا می‌شود. مذاکرات ورود (مشاهده‌گری، عضویت، تأییدیه اخلاقی) برای هر مکان تکمیل می‌شود.

3

پژوهشگر مشاهده مستمر مشارکت‌کنندگان را در هر مکان — خواندن، ارسال کردن، دنبال کردن بحث‌ها، شرکت در رویدادها، ردیابی بازیگران کلیدی — برای مدتی کافی برای درک هنجارها و شیوه‌های محلی انجام می‌دهد. یادداشت‌های میدانی مشاهدات، تعاملات، و موقعیت بازتابی پژوهشگر را در هر زمینه ثبت می‌کنند.

4

علاوه بر یادداشت‌های میدانی، داده‌ها از طریق مصاحبه‌های عمیق با اعضای جامعه، جمع‌آوری مصنوعات دیجیتال (پست‌ها، تصاویر، پروفایل‌ها، عناصر طراحی پلتفرم)، و در صورت لزوم، نظرسنجی‌های آنلاین یا گزارش‌های ضبط صفحه، جمع‌آوری می‌شوند. انواع داده‌های متعدد امکان سه‌گانه‌سازی را در هر مکان فراهم می‌کنند.

5

داده‌های تمام مکان‌ها با استفاده از کدگذاری موضوعی یا تفسیری سازگار تحلیل می‌شوند، سپس به طور نظام‌مند مقایسه می‌گردند. تحلیلگر می‌پرسد: چه چیزی در بین مکان‌ها مشترک است؟ چه چیزی متفاوت است؟ چه چیزی تفاوت‌ها را توضیح می‌دهد (امکانات پلتفرم، تاریخچه جامعه، زمینه فرهنگی)؟ ماتریس‌های بین مکانی یا نمایش‌های مقایسه‌ای به سازماندهی تحلیل کمک می‌کنند.

6

یافته‌ها در یک حساب مفهومی که به جزئیات سطح مکان و الگوهای گسترده‌تر می‌پردازد، سنتز می‌شوند. نتیجه‌گیری بیان می‌کند که مقایسه چه چیزی را درباره پدیده آشکار می‌سازد که هیچ مطالعه تک‌مکانی نمی‌توانست نشان دهد، و درباره چگونگی شکل‌دهی مشترک معماری پلتفرم و شیوه جامعه به زندگی اجتماعی دیجیتال تأمل می‌کند.

دام‌های رایج

  • در نظر گرفتن مکان‌ها به عنوان واحدهای خودکفا — نادیده گرفتن اینکه کاربران و محتوا اغلب در پلتفرم‌ها در گردش هستند و باعث آلودگی بین مکانی می‌شوند که باید نظریه‌پردازی شوند، نه نادیده گرفته شوند.
  • غوطه‌وری سطحی — صرف چند روز به جای هفته‌ها یا ماه‌ها در هر مکان، یادداشت‌های میدانی نازکی تولید می‌کند که نمی‌توانند ادعاهای قوم نگاری را پشتیبانی کنند.
  • مقایسه غیر نظری — انتخاب مکان‌ها صرفاً بر اساس راحتی و بدون مبنای اصولی در مورد اینکه مقایسه برای آشکارسازی چه چیزی طراحی شده است، سهم تحلیلی را تضعیف می‌کند.
  • نادیده گرفتن امکانات پلتفرم به عنوان متغیرها — تفاوت‌های طراحی بین پلتفرم‌ها (محدودیت‌های کاراکتر، ناشناس بودن، نظارت الگوریتمی) داده هستند، نه فقط نویز پس‌زمینه.
  • کدگذاری ناسازگار در بین مکان‌ها — اعمال چارچوب‌های موضوعی متفاوت به هر مکان، مقایسه نظام‌مند را غیرممکن می‌سازد؛ یک پروتکل کدگذاری مشترک که قبل از تحلیل بین مکانی ایجاد شده، ضروری است.

پرسش‌های متداول

چند مکان باید شامل کنم؟

دو تا چهار مکان هنجار عملی است. دو مکان تضاد متمرکز را امکان‌پذیر می‌سازد و برای یک پژوهشگر قابل مدیریت است. سه یا چهار مکان، اهرم تحلیلی را اضافه می‌کنند اما تقاضاهای کار میدانی را به طور قابل توجهی افزایش می‌دهند. گنجاندن مکان‌های بیشتر بدون زمان یا پژوهشگران متناسب، معمولاً منجر به غوطه‌وری سطحی می‌شود و اعتبار قوم نگاری را تضعیف می‌کند. مبنای نظری برای انتخاب مکان بسیار مهم‌تر از تعداد است.

این با قوم نگاری دیجیتال استاندارد چه تفاوتی دارد؟

قوم نگاری دیجیتال استاندارد معمولاً بر یک جامعه یا پلتفرم آنلاین واحد تمرکز می‌کند و یک حساب عمیق از آن دنیای فرهنگی خاص ارائه می‌دهد. قوم نگاری دیجیتال مقایسه‌ای به صراحت دو یا چند مکان را انتخاب می‌کند و مطالعه را به گونه‌ای طراحی می‌کند که مقایسه نظام‌مند در بین آن‌ها حرکت تحلیلی اصلی باشد — تفاوت‌ها و شباهت‌های بین مکان‌ها خود یافته‌ها هستند، نه صرفاً زمینه.

آیا می‌توانم از روش‌های محاسباتی در کنار قوم نگاری استفاده کنم؟

بله، و این به طور فزاینده‌ای رایج است. رویکردهای محاسباتی (تحلیل شبکه، تحلیل محتوای پست‌های خراشیده شده، تحلیل احساسات) می‌توانند الگوهای در مقیاس بزرگ را ترسیم کنند که جهت توجه قوم نگاری را مشخص می‌کند، در حالی که قوم نگاری عمق تفسیری را که چرایی وجود آن الگوها را توضیح می‌دهد، فراهم می‌کند. این ترکیب گاهی اوقات «روش‌های ترکیبی دیجیتال» یا «تحقیقات دیجیتال ترکیبی» نامیده می‌شود، اما هسته قوم نگاری همچنان باید شامل غوطه‌وری واقعی و توصیف عمیق باشد.

چگونه با اخلاق در بین پلتفرم‌های متعدد برخورد کنم؟

هر پلتفرم ملاحظات اخلاقی متمایزی را در مورد رضایت، فضاهای عمومی در مقابل خصوصی، و ذخیره‌سازی داده‌ها ارائه می‌دهد. پژوهشگران باید شرایط خدمات و هنجارهای جامعه هر مکان را بررسی کنند، تأییدیه اخلاقی را که همه مکان‌ها را پوشش می‌دهد، دریافت کنند، و اصل تمامیت زمینه‌ای را اعمال کنند — داده‌های جمع‌آوری شده در یک انجمن نیمه خصوصی نباید با همان گشادی داده‌های یک فید کاملاً عمومی تلقی شوند. گمنام‌سازی سازگار در بین مکان‌ها هنگام گزارش یافته‌ها ضروری است.

چه چیزی غوطه‌وری کافی در یک مکان میدانی دیجیتال محسوب می‌شود؟

هیچ مدت زمان ثابتی وجود ندارد، اما قوم نگاران عموماً هفته‌ها تا ماه‌ها تعامل منظم و فعال را حداقل برای درک هنجارها، رویدادهای تکراری، بازیگران کلیدی و اختلافات داخلی یک جامعه در نظر می‌گیرند. فرو رفتن برای چند روز، یادداشت‌های مشاهده‌ای تولید می‌کند اما بینش قوم نگاری را نه. معیار این است که آیا می‌توانید رفتار انحرافی را تشخیص دهید و توضیح دهید که چرا انحرافی است — این نیازمند شناخت خوب هنجارها برای تشخیص نقض‌ها است.

روش‌های مرتبط

منابع

  1. Hine, C. (2000). Virtual Ethnography. Sage.

    شابک: 978-0761958963
    کپی شد.
  2. Marcus, G. E. (1995). Ethnography in/of the World System: The Emergence of Multi-Sited Ethnography. Annual Review of Anthropology, 24, 95–117.

    باز کردن مرجع DOI
    کپی شد.