Skip to content
بازگشت به نتایج جست‌وجو

تحلیل مکالمه تطبیقی

معرفی‌شده توسط
Harvey Sacks, Emanuel Schegloff, Gail Jefferson (CA foundation); comparative extension developed across the field from the 1980s onward
سال
1974 (CA foundation); comparative applications from 1980s–1990s
نوع
Qualitative micro-analytic research design
خانواده
Qualitative design / analysis

این متن ترجمه ماشینی است و هنوز بازبینی نشده است. متن اصلی را به انگلیسی بخوانید

اندازه قلم

چه کاری انجام می‌دهد؟

تحلیل مکالمه تطبیقی (comparative CA) روش‌های ریز-تحلیلی دقیق تحلیل مکالمه را در دو یا چند محیط تعاملی، زبان، فرهنگ یا گروه شرکت‌کننده متضاد به کار می‌گیرد. این روش بررسی می‌کند که چگونه سازماندهی ترتیبی گفتار — نوبت‌گیری، ترمیم، جفت‌های مجاور، و شکل‌گیری کنش — در بافت‌های مختلف تغییر می‌کند یا ثابت می‌ماند و شواهدی فرا-بافتی درباره معماری تعامل انسانی تولید می‌کند.

شهود پشت روش

مطالعات عادی CA یک محیط را به طور عمیق بررسی می‌کنند تا نشان دهند چگونه شرکت‌کنندگان گفتار را لحظه به لحظه هماهنگ می‌کنند. CA تطبیقی پرسش دیگری را مطرح می‌کند: آیا شیوه‌های تعاملی یکسان زمانی که ما مشاوره‌های پزشک و بیمار را در ژاپن در مقابل سوئد، یا برخوردهای خدماتی را در محیط‌های رسمی در مقابل غیررسمی بررسی می‌کنیم، ظاهر می‌شوند؟ با گردآوری مجموعه‌هایی از نمونه‌های ساختاری مشابه که از بافت‌های مختلف استخراج شده‌اند و بررسی آنچه تغییر می‌کند و آنچه ثابت می‌ماند، پژوهشگران می‌توانند ادعاهایی درباره تعامل مطرح کنند که فراتر از یک سایت فرهنگی یا نهادی واحد باشد. مقایسه همیشه بر تحلیل ترتیبی دقیق گفتار ضبط‌شده واقعی استوار است — نه بر پاسخ‌های پرسشنامه‌ای یا رتبه‌بندی مشاهده‌گر.

تاریخ

تحلیل مکالمه توسط هاروی ساکس، امانوئل شگلوف و گیل جفرسون در دهه‌های ۱۹۶۰–۱۹۷۰ پایه‌گذاری شد و مقاله برجسته آنها در سال ۱۹۷۴ درباره سیستم نوبت‌گیری، آن را تثبیت کرد. از دهه ۱۹۸۰ به بعد، پژوهشگران CA که در زبان‌های متعدد کار می‌کردند (به ویژه در برنامه‌های CA بین‌زبانی به رهبری مارگارت سلتیگ، الیزابت کوپر-کولهن، و بعدها سنت EMCA) روش‌های مقایسه‌ای را برای آزمایش اینکه آیا یافته‌های CA از زبان انگلیسی در زبان‌ها و محیط‌های دیگر معتبر است، توسعه دادند. انتشار کتاب راهنمای تحلیل مکالمه (Handbook of Conversation Analysis) (سیدنیل و استیورز، ۲۰۱۲) CA تطبیقی و بین‌زبانی را به عنوان یک شاخه شناخته‌شده در این حوزه تثبیت کرد و فصل‌های اختصاصی به مقایسه بین‌زبانی و بین‌فرهنگی داشت.

چه زمانی استفاده شود

زمانی از CA تطبیقی استفاده کنید که می‌خواهید بدانید آیا یک شیوه مکالمه‌ای در زبان‌ها، فرهنگ‌ها یا محیط‌های نهادی مختلف به یک شیوه عمل می‌کند و زمانی که به ضبط‌های گفتار طبیعی از حداقل دو سایت متضاد دسترسی دارید. این روش برای پراگماتیک بین‌فرهنگی، پژوهش تعامل بین‌نهادی و پرسش‌های مردم‌شناختی درباره جهان‌شمولی ساختارهای تعاملی مناسب است. زمانی که فاقد ضبط‌های با کیفیت بالا و رونویسی‌های جفرسون از سایت‌های متعدد هستید، از آن استفاده نکنید — داده‌های نازک یا خلاصه‌شده نمی‌توانند ادعاهای ترتیبی مورد نیاز مقایسه را پشتیبانی کنند. همچنین زمانی که پرسش پژوهش مربوط به نگرش‌ها، باورها یا تجربیات است نه سازماندهی لحظه به لحظه گفتار، نامناسب است.

محدودیت‌ها و ملاحظات

  • نیاز به ضبط‌های صوتی یا تصویری با کیفیت بالا و رونویسی‌های دقیق جفرسون از سایت‌های متعدد دارد که پرهزینه است.
  • ادعاهای مقایسه‌ای به پیکره‌های تحلیل‌شده خاص محدود می‌شوند؛ تعمیم آماری به جمعیت‌ها هدف یا محصول نیست.
  • گردآوری مجموعه‌هایی به اندازه کافی بزرگ برای پشتیبانی از مقایسه فرا-بافتی، نیازمند زمان قابل توجه و اغلب تیمی از رونویس‌کنندگان است.
  • تحلیلگران نیاز به تسلط بر قراردادهای CA در هر زبان/گونه مورد مطالعه دارند؛ حتی تفاوت‌های جزئی در رونویسی می‌تواند بر مقایسه‌های بین سایت‌ها تأثیر بگذارد.

شرایط منبع جایگزین بررسی علمی مستقل یا اعتبارسنجی توسط موتور تحلیل نیست.

نقاط قوت

  • ادعاهای فرا-بافتی را بر رفتار ضبط‌شده واقعی استوار می‌کند، نه بر گزارش‌های شرکت‌کنندگان یا استنتاج تحلیلگر.
  • می‌تواند ساختارهای تعاملی جهانی را از تفاوت‌های زمینه‌ای یا زبان-خاص متمایز کند.
  • روش مبتنی بر مجموعه، شواهد تحلیلی را شفاف و در معرض بررسی توسط سایر تحلیلگران قرار می‌دهد.
  • یافته‌هایی با دامنه واقعی بین‌فرهنگی یا بین‌نهادی تولید می‌کند بدون اینکه دقت ریز-تحلیلی را فدا کند.
  • برای هر نوع گفتار در تعامل — نهادی، مکالمه‌ای، دیجیتال، یا چندزبانه — قابل اجرا است.

کاربردها

  • مقایسه شیوه‌های نوبت‌گیری و ترمیم در مشاوره‌های پزشکی در سیستم‌های بهداشت ملی یا زبان‌های مختلف.
  • بررسی چگونگی تدوین و اعطای درخواست‌های خدماتی در برخوردهای نهادی رسمی در مقابل غیررسمی در فرهنگ‌های مختلف.
  • تحقیق در مورد اینکه آیا رویه‌های پایان‌دهنده توالی (مثلاً پایان موضوع، حرکات پیش از پایان) به طور مشابه در تماس‌های تلفنی در جوامع زبانی مختلف عمل می‌کنند.
  • تحلیل چگونگی انجام مخالفت یا موافقت توسط شرکت‌کنندگان در جلسات کاری چندزبانه یا بین‌فرهنگی.
  • مطالعه توالی‌های تعاملی کودک و مراقب در فرهنگ‌های مختلف برای شناسایی محیط‌های اکتساب جهانی در مقابل زبان-خاص.
  • مقایسه توالی‌های آموزشی در تعامل کلاسی در سیستم‌های آموزشی یا سنت‌های آموزشی مختلف.

چگونه کار می‌کند

چگونه کار می‌کند

1

پژوهشگر دو یا چند سایت، زبان یا گروه شرکت‌کننده متضاد را که شیوه‌های تعاملی آن‌ها باید مقایسه شود، تعریف می‌کند. سایت‌ها ممکن است از نظر نهاد (مثلاً محیط‌های پزشکی در مقابل حقوقی)، زبان (مثلاً انگلیسی در مقابل فنلاندی)، فرهنگ یا نقش شرکت‌کننده متفاوت باشند. انتخاب به لحاظ نظری انگیزه دارد: تضاد باید قادر به آشکار کردن این باشد که آیا یک شیوه جهانی، زبان-خاص یا نهاد-خاص است.

2

تعامل طبیعی در هر سایت با رضایت شرکت‌کنندگان ضبط صوتی یا تصویری می‌شود. ضبط‌ها با استفاده از نمادگذاری جفرسون که مرزهای نوبت، همپوشانی، تأخیر، زیر و بمی صدا و سایر ویژگی‌های آوایی ضروری برای تحلیل ترتیبی را ثبت می‌کند، رونویسی می‌شوند. رونویسی خود یک عمل تحلیلی است که نیاز به گوش دادن مکرر دارد.

3

قبل از شروع مقایسه، تحلیلگران نمونه‌ها را در هر پیکره به طور مستقل بررسی می‌کنند و رویه‌های استاندارد CA را به کار می‌گیرند: شناسایی توالی‌های کنش، ترسیم انتخاب‌های طراحی نوبت، و ردیابی چگونگی نمایش درک شرکت‌کنندگان از نوبت‌های قبلی از طریق پاسخ‌هایشان. این مرحله نشان می‌دهد که شیوه‌ها در هر سایت به خودی خود چگونه به نظر می‌رسند.

4

نمونه‌های شیوه مورد نظر (مثلاً آغازگرهای ترمیم، درخواست‌ها، پایان‌دهنده‌های موضوع) در تمام پیکره‌ها شناسایی شده و در یک مجموعه گردآوری می‌شوند. هر نمونه با رونویسی و فراداده‌های متنی مستند می‌شود تا شباهت‌ها و تفاوت‌های ساختاری به طور سیستماتیک بررسی شوند.

5

مجموعه‌های گردآوری‌شده در سایت‌های مختلف مقایسه می‌شوند. تحلیلگران می‌پرسند: آیا شکاف ترتیبی یکسان است؟ آیا طراحی‌های نوبت موازی ساختاری هستند؟ آیا شرکت‌کنندگان به شیوه یکسانی به این شیوه جهت‌گیری می‌کنند؟ تفاوت‌ها و عدم تغییرات به دقت یادداشت می‌شوند و شواهد از بسط ترتیبی هر نمونه استخراج می‌شود، نه صرفاً از استنتاج تحلیلگر.

6

الگوهای مقایسه‌ای — چه یک شیوه در همه سایت‌ها جهانی باشد، در یک سایت اصلاح شده باشد، یا در برخی بافت‌ها غایب باشد — در یافته‌ها سنتز می‌شوند. ادعاها بر اساس دامنه پیکره‌ها واجد شرایط می‌شوند و در زبان شرطی مناسب برای CA مبتنی بر مجموعه بیان می‌شوند: تحلیل آنچه شرکت‌کنندگان به طور قابل اثباتی انجام می‌دهند را توصیف می‌کند، نه اینکه علل شناختی یا فرهنگی را بدون شواهد ترتیبی ادعا کند.

دام‌های رایج

  • مقایسه رونویسی‌های نازک یا خلاصه‌شده — اگر فقط یک سایت دارای رونویسی در سطح جفرسون باشد و دیگری دارای یادداشت‌های خلاصه باشد، مقایسه از نظر روش‌شناختی نامنسجم است.
  • انتخاب سایت‌ها بر اساس راحتی به جای تضاد نظری — مقایسه تنها در صورتی اهرم تحلیلی به دست می‌آورد که سایت‌ها به گونه‌ای متفاوت باشند که به شیوه مورد نظر مرتبط باشند.
  • وارد کردن توضیحات فرهنگی یا شناختی از پیش — CA تطبیقی الگوهای ترتیبی را توصیف می‌کند؛ ادعاهای علّی درباره چرایی وجود تفاوت‌ها نیازمند شواهد اضافی است.
  • رفتار با مجموعه‌های کوچک به عنوان قطعی — تعداد کمی نمونه در هر سایت ممکن است یک الگو را نشان دهد اما توزیع آن را نمی‌تواند تعیین کند؛ نویسندگان باید اندازه مجموعه را گزارش کرده و دامنه را تصدیق کنند.

پرسش‌های متداول

CA تطبیقی چگونه با پراگماتیک بین‌فرهنگی تفاوت دارد؟

پراگماتیک بین‌فرهنگی اغلب به داده‌های استخراج‌شده (وظایف تکمیل گفتمان، پرسشنامه‌ها) متکی است و بر هنجارها یا استراتژی‌های ادب به گونه‌ای که توسط شرکت‌کنندگان گزارش یا رتبه‌بندی شده‌اند تمرکز دارد. CA تطبیقی منحصراً با ضبط‌های تعامل طبیعی کار می‌کند و سازماندهی ترتیبی گفتار واقعی را، نوبت به نوبت، تحلیل می‌کند. این روش آنچه شرکت‌کنندگان به طور قابل اثباتی انجام می‌دهند را توصیف می‌کند، نه آنچه را که می‌گویند انجام خواهند داد.

آیا به تعداد نمونه‌های یکسان از هر سایت نیاز دارم؟

توازن عددی دقیق لازم نیست، اما تحلیلگران باید در مورد اندازه مجموعه‌ها در هر سایت شفاف باشند. عدم تقارن‌های چشمگیر — به عنوان مثال، ۴۰ نمونه از سایت A و ۳ نمونه از سایت B — ادعاهای مقایسه‌ای را تضعیف می‌کند. هدف این است که نمونه‌های کافی در هر سایت برای شناسایی الگوی ساختاری در آن پیکره قبل از مقایسه وجود داشته باشد.

آیا می‌توانم از CA تطبیقی با تعامل آنلاین یا مبتنی بر متن استفاده کنم؟

بله. CA به ارتباطات کامپیوتری تعمیم داده شده است و CA تطبیقی می‌تواند تعامل را در پلتفرم‌های مختلف (مانند تماس‌های ویدیویی در مقابل جلسات حضوری) یا در جوامع آنلاین به زبان‌های مختلف مقایسه کند. منطق تحلیلی — گردآوری مجموعه‌هایی از نمونه‌های قابل مقایسه ساختاری و مقایسه سازماندهی ترتیبی آنها — یکسان باقی می‌ماند، اگرچه ممکن است نمادگذاری برای نوبت‌گیری مبتنی بر متن نیاز به تطبیق داشته باشد.

آیا CA تطبیقی با کار میدانی قوم‌نگاری سازگار است؟

این روش با مشاهده قوم‌نگاری سازگار است و اغلب توسط آن تقویت می‌شود. یادداشت‌های میدانی و دانش متنی به پژوهشگر کمک می‌کند تا بفهمد چه فعالیت‌هایی در هر محیط در حال انجام است و چگونه شرکت‌کنندگان اعمال خود را دسته‌بندی می‌کنند. با این حال، شیء اصلی تحلیلی همچنان ضبط‌ها و رونویسی‌ها باقی می‌ماند؛ زمینه قوم‌نگاری تفسیر را آگاه می‌کند اما جایگزین شواهد ترتیبی نمی‌شود.

حجم پیکره من چقدر باید باشد؟

حداقل ثابتی وجود ندارد، اما پیکره در هر سایت باید به اندازه کافی بزرگ باشد تا نمونه‌های متعددی از شیوه مورد نظر پیدا شود و بتوان قضاوت کرد که آیا انواع مختلف سیستماتیک هستند یا منحصر به فرد. در عمل، مطالعات CA تطبیقی اغلب از پیکره‌هایی با چندین ساعت ضبط در هر سایت استفاده می‌کنند. پیکره‌های آزمایشی کوچک برای اصلاح پرسش پژوهش قبل از جمع‌آوری داده‌های بزرگتر مفید هستند.

روش‌های مرتبط

منابع

  1. Sacks, H., Schegloff, E. A., & Jefferson, G. (1974). A simplest systematics for the organization of turn-taking for conversation. Language, 50(4), 696–735.

    باز کردن مرجع DOI
    کپی شد.
  2. Sidnell, J., & Stivers, T. (Eds.). (2012). The Handbook of Conversation Analysis. Wiley-Blackwell.

    شابک: 978-1444330564
    کپی شد.