Skip to content
بازگشت به نتایج جست‌وجو

تحلیل پیامدهای بودجه‌ای (BIA)

معرفی‌شده توسط
Sullivan, Mauskopf, and colleagues (ISPOR task force)
سال
2005
نوع
Method
خانواده
healthcare financial planning

این متن ترجمه ماشینی است و هنوز بازبینی نشده است. متن اصلی را به انگلیسی بخوانید

اندازه قلم

چه کاری انجام می‌دهد؟

تحلیل پیامدهای بودجه‌ای، پیامدهای مالی (هزینه‌های خالص یا صرفه‌جویی) اجرای یک فناوری سلامت جدید را در یک سیستم مراقبت بهداشتی یا جمعیت خاص در یک افق زمانی کوتاه (معمولاً ۱ تا ۵ سال) تخمین می‌زند.

BIA که با تحلیل اثربخشی هزینه (که پیامدهای سلامت را به ازای هر دلار مقایسه می‌کند) متمایز است، به یک سؤال بودجه‌ای پاسخ می‌دهد: «اگر این داروی/دستگاه جدید را بپذیریم، سال آینده چقدر برای سیستم بهداشتی ما هزینه خواهد داشت؟» این روش به طور گسترده توسط کمیته‌های تدارکات بیمارستانی، فهرست دارویی بیمه‌ها و بودجه‌های بهداشت دولتی برای ارزیابی امکان‌سنجی مالی و تصمیم‌گیری بازپرداخت استفاده می‌شود.

شهود پشت روش

یک بیمارستان در نظر دارد یک داروی جدید سرطان را بپذیرد. تحلیل اثربخشی هزینه نشان می‌دهد که این دارو با هزینه ۸۰,۰۰۰ دلار به ازای هر QALY (زیر حد آستانه) مقرون به صرفه است. اما بیمارستان بودجه سالانه ثابتی دارد. اگر هزینه دارو ۱۵۰,۰۰۰ دلار به ازای هر بیمار باشد، بخش انکولوژی بیمارستان سالانه ۲۰۰ بیمار را درمان می‌کند و دارو جایگزین درمانی ۳۰,۰۰۰ دلاری می‌شود، هزینه افزایشی برابر با ۲۴ میلیون دلار در سال خواهد بود: ۲۰۰ × (۱۵۰,۰۰۰ دلار - ۳۰,۰۰۰ دلار) = ۲۴ میلیون دلار. این مبلغ ممکن است از بودجه دارویی بیمارستان فراتر رود و نیاز به کاهش هزینه‌ها در بخش‌های دیگر داشته باشد. BIA به این سؤال پاسخ نمی‌دهد که «آیا این دارو ارزش پول را دارد؟» (این کار CEA است). BIA به این سؤال پاسخ می‌دهد که «اگر از این دارو استفاده کنیم چقدر هزینه خواهیم کرد و آیا می‌توانیم آن را بپردازیم؟» دو ابزار مکمل: CEA یک سؤال کارایی است؛ BIA یک سؤال امکان‌سنجی/قابلیت پرداخت است.

تاریخ

BIA در دهه ۱۹۹۰ ظهور کرد زیرا سیستم‌های بهداشتی با هزینه‌های فزاینده دارویی مواجه بودند. سالیوان و همکاران روش‌شناسی را در گزارش کارگروه ISPOR 2012 (سالیوان و همکاران، ۲۰۱۴) رسمی کردند که شیوه‌های خوب و استانداردهای گزارش‌دهی را تعریف کرد. BIA در کانادا (CADTH، ۲۰۰۵)، استرالیا (PBAC)، بریتانیا (NICE، به عنوان مکمل CEA) و بخش زیادی از اروپا اجباری شد. تا سال ۲۰۲۰، BIA در ارائه‌های بازپرداخت در سراسر جهان معمول بود. روند اخیر: پیشرفت‌های «مدل‌سازی پیامدهای بودجه» شامل شبیه‌سازی در سطح بیمار (شبیه‌سازی رویداد گسسته) به جای مدل‌های گروهی است که امکان اثرات درمانی ناهمگن را فراهم می‌کند.

چه زمانی استفاده شود

هنگامی که یک فناوری سلامت جدید برای پذیرش در نظر گرفته می‌شود و تصمیم‌گیرندگان نیاز به دانستن پیامد بودجه‌ای آن دارند. الزامات استاندارد از سوی پرداخت‌کنندگان: CADTH (کانادا)، NICE (بریتانیا)، صندوق‌های بیمه منطقه‌ای، BIA را در کنار CEA برای تصمیم‌گیری بازپرداخت مطالبه می‌کنند. استفاده برای: مذاکرات قیمت‌گذاری دارویی؛ تصمیم‌گیری برای تدارکات دستگاه؛ تغییرات فهرست دارویی؛ برنامه‌ریزی گسترش خدمات؛ پیش‌بینی بودجه مراقبت‌های بهداشتی. در اکثر کشورهای توسعه‌یافته هنگام ارائه درخواست برای تأیید بازپرداخت، اجباری است. مورد نیاز نیست برای: تحقیقات دانشگاهی (غیرکاربردی)؛ مداخلاتی با تفاوت هزینه ناچیز؛ زمانی که بودجه محدودیت ندارد.

محدودیت‌ها و ملاحظات

  • افق زمانی کوتاه (۱ تا ۵ سال): مزایای بلندمدت (جبران هزینه‌ها از طریق پیشگیری، کاهش مرگ و میر) را که ممکن است افزایش اولیه بودجه را توجیه کند، در بر نمی‌گیرد. CEA (افق ۱۰+ ساله) این را بهتر نشان می‌دهد.
  • جمعیت ثابت: فرض می‌کند اندازه جمعیت و شیوع ثابت است؛ BIA روند افزایش سن جمعیت یا شیوع بیماری را در نظر نمی‌گیرد.
  • پیش‌بینی پذیرش بازار نامشخص است: نفوذ بازار به عوامل بالینی (پروفایل ایمنی، اثربخشی در دنیای واقعی)، پایبندی و رفتار پزشک بستگی دارد. خطای پیش‌بینی به پیامد بودجه منتقل می‌شود.
  • به عدالت نمی‌پردازد: یک داروی ژنریک کم‌هزینه و یک داروی برند گران‌قیمت ممکن است BIA مشابهی داشته باشند اگر پذیرش کم باشد، اما پیامدهای عدالت/دسترسی متفاوت است. BIA این را مشخص نمی‌کند.
  • مدل هزینه ساده‌انگارانه: فقط هزینه‌های پزشکی مستقیم را فرض می‌کند؛ هزینه‌های جانبی (کاهش روزهای کاری از دست رفته، بار مراقب، کیفیت زندگی) را که CEA شامل می‌شود، در بر نمی‌گیرد.

شرایط منبع جایگزین بررسی علمی مستقل یا اعتبارسنجی توسط موتور تحلیل نیست.

نقاط قوت

  • مستقیماً تصمیمات بازپرداخت/بودجه‌بندی را اطلاع‌رسانی می‌کند: پرداخت‌کنندگان می‌توانند پیامد مالی واقعی را ببینند و از قبل برنامه‌ریزی کنند و از سرریز شدن غیرمنتظره بودجه جلوگیری کنند.
  • مکمل CEA: حتی اگر دارو مقرون به صرفه باشد، BIA محدودیت‌های قابلیت پرداخت را آشکار می‌کند. ترکیب CEA + BIA تصویر کاملی ارائه می‌دهد.
  • شفاف و قابل ردیابی: تمام مفروضات هزینه و استفاده صریح هستند و امکان بررسی توسط تیم‌های مالی و پزشکان را فراهم می‌کنند.
  • پشتیبانی از مذاکره: شرکت‌های داروسازی می‌توانند بر اساس نتایج BIA، کاهش قیمت یا توافق‌نامه‌های ورود مدیریت شده را پیشنهاد دهند (به عنوان مثال، «قیمت را به ۱۵۰۰ دلار به ازای هر بیمار کاهش می‌دهیم و پیامد بودجه را ۲۵٪ کاهش می‌دهیم»).

کاربردها

  • مذاکره بازپرداخت دارویی: تولیدکننده CEA (اثربخشی هزینه) + BIA (پیامد بودجه) را به CADTH ارائه می‌دهد؛ اگر هر دو مطلوب باشند، دارو در فهرست دارویی قرار می‌گیرد؛ قیمت برای دستیابی به ICER هدف و سقف پیامد بودجه مذاکره می‌شود.
  • کمیته فهرست دارویی بیمارستان: BIA ایمونوتراپی جدید سرطان، هزینه افزایشی ۵۰۰ هزار دلاری در سال را نشان می‌دهد؛ کمیته تصویب می‌کند اما کاهش هزینه جبرانی در خط خدمات دیگر را الزامی می‌کند.
  • برنامه‌ریزی برنامه بهداشت عمومی: BIA برنامه واکسیناسیون، هزینه را به ازای هر ۱۰۰,۰۰۰ نفر جمعیت تخمین می‌زند؛ با بودجه موجود مقایسه می‌کند و گروه‌های سنی/گروه‌های پرخطر را بر اساس قابلیت پرداخت اولویت‌بندی می‌کند.
  • بودجه‌بندی طرح بیمه: بیمه‌گر سلامت تأثیر افزودن درمان بیولوژیکی جدید به پوشش طرح را مدل‌سازی می‌کند؛ اعضای پیش‌بینی شده که به داروی جدید روی می‌آورند؛ افزایش حق بیمه مورد نیاز برای پوشش هزینه‌های اضافی را محاسبه می‌کند.
  • ادغام/تلفیق سیستم بهداشتی: BIA تأثیر فهرست‌های دارویی ادغام شده را بر بودجه ترکیبی مدل‌سازی می‌کند؛ هزینه‌های تکراری و فرصت‌های مذاکره اهرمی با تولیدکنندگان را شناسایی می‌کند.

چگونه کار می‌کند

چگونه کار می‌کند

1

مرحله ۱: تعیین سیستم مراقبت بهداشتی (بیمارستان، مرجع بهداشت منطقه‌ای، بیمه‌گر ملی) و جمعیت بیماران (همه بیماران سرطانی، دیابت نوع ۲ در منطقه، سن ۶۵+). مرحله ۲: تعیین سناریوی پایه: کدام درمان‌ها در حال حاضر استفاده می‌شوند؟ چه درصدی از بیماران داروی A، داروی B، یا نظارت فعال را دریافت می‌کنند؟ شیوع بیماری چقدر است؟ مثال: دیابت نوع ۲ ۵٪ از جمعیت منطقه (۱۰,۰۰۰ نفر) را تحت تأثیر قرار می‌دهد. در حال حاضر: ۳۰٪ تحت درمان با متفورمین به تنهایی (هزینه ۲۰۰ دلار در سال)، ۵۰٪ تحت درمان با متفورمین + سولفونیل‌اوره (۵۰۰ دلار در سال)، ۲۰٪ تحت درمان با متفورمین + انسولین (۱,۵۰۰ دلار در سال). بودجه سالانه پایه = ۱۰,۰۰۰ × [(۰.۳۰ × ۲۰۰ دلار) + (۰.۵۰ × ۵۰۰ دلار) + (۰.۲۰ × ۱,۵۰۰ دلار)] = ۶.۵ میلیون دلار. مرحله ۳: تعیین سناریوی جدید: یک مهارکننده SGLT2 جدید تأیید شده است (هزینه ۲۰۰۰ دلار در سال). پیش‌بینی پذیرش بازار: سال اول، ۱۰٪ از بیماران به SGLT2i تغییر می‌کنند (جایگزین درمان موجود)؛ سال دوم، ۲۵٪؛ سال سوم، ۴۰٪ (سقف ۴۰٪ زیرا برخی همچنان از داروهای دیگر استفاده می‌کنند). مرحله ۴: کمی‌سازی هزینه‌های مستقیم به ازای هر بیمار: خرید دارو + توزیع + نظارت. SGLT2i نیاز به آزمایش سالانه عملکرد کلیه دارد (+ ۱۰۰ دلار هزینه آزمایشگاهی). هزینه به ازای هر بیمار تحت درمان را محاسبه کنید. مرحله ۵: دریافت داده‌های هزینه از سوابق داروخانه، مقالات، نظر متخصصان.

فرمول
Define baseline treatment mix and population prevalence. Forecast population adoption of new technology (market penetration, displacement of old treatment). Identify direct medical costs per patient: medication, administration, monitoring, adverse event management, hospitalization if treatment fails. Collect cost data from formulary databases, hospital records, insurance claims.
2

بودجه سالانه پایه (سال ۰) = جمعیت × شیوع × Σ(درمان_i × هزینه_i). مثال: ۱۰,۰۰۰ دیابتی، پایه = ۶.۵ میلیون دلار (همانطور که در بالا ذکر شد). سال اول با SGLT2i: ۱۰٪ از ۱۰,۰۰۰ = ۱,۰۰۰ بیمار تحت درمان با SGLT2i، ۹,۰۰۰ بیمار تحت درمان‌های دیگر. هزینه = [۱,۰۰۰ × (۲,۰۰۰ دلار + ۱۰۰ دلار)] + [۹,۰۰۰ نفر باقی‌مانده در ترکیب اصلی، به نسبت]. اگر SGLT2i به طور کامل جایگزین استفاده از سولفونیل‌اوره شود (صرفه‌جویی ۱,۰۰۰ × ۵۰۰ دلار) اما هزینه نظارت را اضافه کند: هزینه سال اول = ۶.۵ میلیون دلار - (۱,۰۰۰ × ۵۰۰ دلار) + (۱,۰۰۰ × ۲,۰۰۰ دلار) + (۱,۰۰۰ × ۱۰۰ دلار) = ۶.۵ میلیون دلار - ۰.۵ میلیون دلار + ۲ میلیون دلار + ۰.۱ میلیون دلار = ۸.۱ میلیون دلار. پیامد بودجه سال اول = ۸.۱ میلیون دلار - ۶.۵ میلیون دلار = +۱.۶ میلیون دلار (افزایش هزینه). سال دوم (۲۵٪ پذیرش): محاسبه مشابه هزینه مطلق بالاتری را نشان می‌دهد اما ممکن است برخی از جبران هزینه‌ها را نشان دهد اگر SGLT2i بستری شدن در بیمارستان را کاهش دهد (جلوگیری از کتواسیدوز دیابتی، بستری شدن به دلیل نارسایی قلبی). پیامد خالص بودجه = هزینه‌های افزایشی تجمعی سال‌های ۱ تا ۵ (با نرخ تنزیل ۰ تا ۳٪).

فرمول
Calculate baseline budget = population × prevalence × treatment mix × cost per patient. Calculate new scenario budget with new technology at projected market share. Budget impact = new budget − baseline budget (net annual cost to payer or health system).
3

پیامد بودجه مثبت = افزایش هزینه‌ها (فشار بودجه، نیاز به تخصیص مجدد بودجه یا تأمین مالی جدید). پیامد بودجه منفی = صرفه‌جویی در هزینه (کاهش فشار بودجه، امکان تأمین مالی سایر خدمات یا کاهش سهم پرداخت‌کننده). زمان رسیدن به نقطه سر به سر: اگر SGLT2i از بستری شدن در بیمارستان جلوگیری کند، هزینه‌های اجتناب شده تجمعی ممکن است در نهایت هزینه اولیه دارو را جبران کند؛ زمان تبدیل پیامد خالص به منفی را شناسایی کنید. ارزیابی قابلیت پرداخت: آیا هزینه افزایشی پایدار است؟ اگر سیستم بهداشتی فقط بتواند ۵۰۰,۰۰۰ دلار هزینه جدید را جذب کند اما BIA ۱.۶ میلیون دلار را پیش‌بینی کند، بازپرداخت ممکن است مشروط باشد (به عنوان مثال، «فقط در صورتی تأمین مالی شود که بیمارستان صرفه‌جویی‌های حاصل از کارایی جراحی را هدایت کند» یا «محدود به بیماران پرخطر»). تصمیم پرداخت‌کننده: «آیا این فناوری مقرون به صرفه است و قابل پرداخت؟» هر دو سؤال باید پاسخ داده شوند: CEA (آیا ارزش پول را دارد؟) + BIA (آیا می‌توانیم آن را بپردازیم؟). یک دارو می‌تواند بسیار مقرون به صرفه اما غیرقابل پرداخت باشد اگر بودجه محدود باشد.

فرمول
If budget impact > 0, new technology increases payer costs (spending pressure); if < 0, new technology saves costs (budget relief). Report time-to-break-even: years until cumulative savings offset upfront costs. Conduct sensitivity analysis on market uptake, cost assumptions. Report budget impact per treated patient. Assess affordability: can the health system absorb this cost while maintaining other services?

دام‌های رایج

  • تفسیر نادرست پیامد بودجه منفی: «دارو پول را پس‌انداز می‌کند!» جذاب است اما ممکن است گمراه‌کننده باشد اگر صرفه‌جویی‌ها کوچک و منافع سلامتی نامشخص باشند. دارویی که ۱۰٪ ارزان‌تر است اما ۱۰٪ کمتر مؤثر است، «از نظر بودجه خنثی» است اما از نظر بالینی ضعیف‌تر است (CEA لازم است).
  • بزرگ‌نمایی پذیرش بازار: فرض اینکه همه بیماران واجد شرایط از داروی جدید استفاده خواهند کرد. در عمل، پذیرش ۳۰ تا ۵۰ درصد جمعیت واجد شرایط به دلیل اینرسی بالینی، بیماری‌های همراه، ترجیح بیمار است. مفروضات پذیرش محافظه‌کارانه منطقی است.
  • نادیده گرفتن جبران هزینه‌ها: اگر داروی جدید بستری شدن در بیمارستان را کاهش دهد، BIA باید این هزینه‌های اجتناب شده را شامل شود (نه فقط هزینه خرید). عدم انجام این کار پیامد بودجه را بیش از حد برآورد می‌کند.
  • استفاده از قیمت‌های فهرستی به جای قیمت‌های واقعی: شرکت‌های داروسازی اغلب تخفیف‌ها، تخفیف‌های حجمی یا توافق‌نامه‌های محرمانه را مذاکره می‌کنند. استفاده از قیمت فهرستی، پیامد بودجه واقعی را افزایش می‌دهد. بودجه‌ها باید از قیمت‌های خالص واقع‌بینانه استفاده کنند.
  • اشتباه گرفتن BIA با ارزش: پیامد بودجه مثبت، قضاوتی مبنی بر «بد بودن» فناوری نیست. دارویی که هزینه را افزایش می‌دهد اما بسیار مؤثر است ممکن است توجیه شود اگر سیستم بهداشتی اولویت را به پیامدها بر کنترل هزینه بدهد.

پرسش‌های متداول

چگونه «پذیرش بازار» یا «نفوذ بازار» برای BIA پیش‌بینی می‌شود؟

روش‌ها متفاوت است: (۱) نظر متخصصان (پزشکان تخمین می‌زنند چه درصدی از بیماران واجد شرایط از داروی جدید استفاده خواهند کرد)؛ (۲) تحلیل مقایسه‌ای (مسیر پذیرش داروی مشابه را در طول ۵ سال در همان بازار جستجو کنید)؛ (۳) مدل انتشار (برازش منحنی لجستیک الگوهای پذیرش قبلی در بازار)؛ (۴) مدل انتخاب گسسته (پزشکان/بیماران را در مورد تمایل به تغییر نظرسنجی کنید). عدم قطعیت بالا است؛ BIA باید سناریوهای پذیرش پایین، پایه و بالا را در تحلیل حساسیت آزمایش کند.

آیا BIA باید شامل جبران هزینه‌ها از عوارض پیشگیری شده (مانند سکته‌های مغزی، بستری شدن در بیمارستان) باشد؟

بله، اگر داده‌ها در دسترس باشند. اگر داروی جدید حوادث قلبی را ۲۰٪ کاهش دهد، هزینه‌های بستری شدن اجتناب شده را محاسبه کرده و در BIA لحاظ کنید. با این حال، کمی‌سازی جبران‌ها چالش‌برانگیز است و نیاز به مدل‌سازی پیشرفت بیماری دارد. بسیاری از BIAها به طور محافظه‌کارانه جبران‌ها را حذف می‌کنند (نشان دادن بدترین پیامد بودجه)؛ اگر جبران‌ها لحاظ شوند، مفروضات را به وضوح مستند کرده و منبع داده را ذکر کنید.

چه نرخ تنزیلی باید در BIA استفاده شود؟

استاندارد: ۰ تا ۳٪ سالانه. افق‌های زمانی BIA کوتاه هستند (۱ تا ۵ سال)، بنابراین تنزیل حداقل است. اکثر افراد برای سادگی از ۰٪ (بدون تنزیل) استفاده می‌کنند؛ ۳٪ استاندارد است اگر افق طولانی‌تر باشد (> ۵ سال). دلیل: بودجه‌های مراقبت‌های بهداشتی سال به سال هستند؛ پیامد کوتاه‌مدت مهم است. در مقابل CEA، که ۳ تا ۵٪ را در طول ۱۰+ سال تنزیل می‌کند (تمرکز بر کارایی بلندمدت).

آیا می‌توان از BIA برای مقایسه دو داروی جدید با اثربخشی مشابه اما هزینه‌های متفاوت استفاده کرد؟

بله. BIA نشان می‌دهد کدام یک پیامد بودجه کمتری دارد. با این حال، اگر دو دارو از نظر بالینی معادل باشند، انتخاب بالینی اغلب مبتنی بر هزینه است؛ BIA این سیگنال هزینه را ارائه می‌دهد. با CEA تکمیل کنید تا اطمینان حاصل شود که هر دو در مقایسه با استاندارد فعلی مقرون به صرفه هستند؛ سپس BIA انتخاب بین دو گزینه قابل قبول را هدایت می‌کند.

توافق‌نامه‌های ورود مدیریت شده (MEA) چگونه با BIA مرتبط هستند؟

MEAها قراردادهای قیمت‌گذاری/بازپرداخت هستند که پیامد بودجه را کاهش می‌دهند. مثال‌ها: (۱) پوشش مشروط («فقط برای بیماران واجد شرایط تأمین مالی شود»)، که پذیرش را محدود می‌کند. (۲) تخفیف قیمت («قیمت را به X دلار به ازای هر بیمار کاهش دهید تا به پیامد بودجه هدف برسید»). (۳) تخفیف‌های مبتنی بر پیامد («اگر دارو به اهداف اثربخشی نرسد، تولیدکننده تفاوت را بازپرداخت می‌کند»). تولیدکننده و پرداخت‌کننده با استفاده از نتایج BIA مذاکره می‌کنند: «قیمت فعلی + پذیرش پیش‌بینی شده = ۵ میلیون دلار پیامد بودجه؛ برای دستیابی به ۲ میلیون دلار، ما به کاهش قیمت به X دلار یا محدود کردن به زیرگروه Y نیاز داریم.»

تفاوت بین BIA و «تحلیل پیامدهای مالی» چیست؟

BIA یک روش‌شناسی خاص (دستورالعمل‌های سالیوان و همکاران) برای مراقبت‌های بهداشتی است. تحلیل پیامدهای مالی گسترده‌تر است و برای هر پروژه‌ای (سیستم فناوری اطلاعات، نوسازی تأسیسات) برای پیش‌بینی پیامدهای بودجه‌ای اعمال می‌شود. در زمینه مراقبت‌های بهداشتی، BIA و تحلیل پیامدهای مالی مترادف هستند؛ BIA اصطلاح استاندارد است.

روش‌های مرتبط

منابع

  1. Sullivan, S. D., Mauskopf, J. A., Augustovski, F., et al. (2014). Budget Impact Analysis—Principles of Good Practice: Report of the ISPOR 2012 Budget Impact Analysis Good Practice II Task Force. Value in Health, 17(1), 5-14.

    باز کردن مرجع DOI
    کپی شد.
  2. Klok, R. M., Brouwers, J. R., Postma, M. J., et al. (2005). Budget-impact analysis: a systematic literature review of implementation studies. The Annals of Pharmacotherapy, 39(3), 518-526.

    باز کردن مرجع انتشار
    کپی شد.
  3. Canadian Agency for Drugs and Technologies in Health (CADTH). (2017). Guidelines for the Economic Evaluation of Health Technologies: Canada (4th ed.). Ottawa: CADTH.

    باز کردن مرجع انتشار
    کپی شد.