Skip to content
بازگشت به نتایج جست‌وجو

تحلیل ATAC-seq

معرفی‌شده توسط
Jason Buenrostro, Paul Giresi & William Greenleaf
سال
2013
نوع
Chromatin profiling method
خانواده
Epigenomics

این متن ترجمه ماشینی است و هنوز بازبینی نشده است. متن اصلی را به انگلیسی بخوانید

اندازه قلم

چه کاری انجام می‌دهد؟

ATAC-seq (سنجش کروماتین قابل دسترس با ترانسپوزاز با استفاده از توالی‌یابی) روشی برای تعیین مشخصات چشم‌انداز دسترسی کروماتین در سراسر ژنوم است.

ATAC-seq که توسط بوئنروسترو و همکارانش در سال ۲۰۱۳ توسعه یافت، از ترانسپوزاز بیش‌فعال برای نشاندار کردن مناطق کروماتین باز و قابل دسترس استفاده می‌کند و شناسایی سریع و حساس عناصر تنظیمی DNA را ممکن می‌سازد. ATAC-seq به یک تکنیک استاندارد برای توصیف چشم‌اندازهای تنظیم ژن، کشف عناصر تنظیمی خاص نوع سلول، و استنتاج شبکه‌های تنظیم ژن تبدیل شده است.

شهود پشت روش

DNA با پروتئین‌های هیستون در نوکلئوزوم‌ها و ساختارهای کروماتین با مرتبه بالاتر بسته‌بندی می‌شود. عناصر تنظیمی DNA (پروموترها، تقویت‌کننده‌ها، خاموش‌کننده‌ها) برای عملکرد باید برای عوامل رونویسی و سایر پروتئین‌های تنظیمی قابل دسترس باشند. ATAC-seq از یک آنزیم ترانسپوزاز ویژه استفاده می‌کند که توالی‌های DNA (ترانسپوزون‌ها) را ترجیحاً در کروماتین باز و قابل دسترس وارد می‌کند. با توالی‌یابی این درج‌ها، محققان مناطق ژنومی قابل دسترس را شناسایی می‌کنند. مناطق قابل دسترس (کروماتین باز) سیگنال ATAC-seq بالایی نشان می‌دهند؛ مناطق بسته و پوشیده از نوکلئوزوم سیگنال پایینی نشان می‌دهند. مقایسه ATAC-seq در انواع سلول‌ها نشان می‌دهد که کدام عناصر تنظیمی در هر نوع سلول فعال یا آماده فعالیت هستند و نقشه‌ای از چشم‌انداز تنظیمی ارائه می‌دهد.

تاریخ

بوئنروسترو و همکارانش ATAC-seq را در سال ۲۰۱۳ معرفی کردند، که بر اساس کارهای قبلی DNase-seq با استفاده از ترانسپوزاز برای نشاندار کردن و قطعه‌قطعه کردن همزمان بنا شده بود. سادگی و حساسیت این روش باعث شد که به سرعت مورد پذیرش قرار گیرد. کورسس و همکارانش ATAC-seq تک‌سلولی (۲۰۱۷) را توسعه دادند که نقشه‌برداری دسترسی را در سلول‌های منفرد امکان‌پذیر ساخت و چشم‌اندازهای تنظیمی خاص نوع سلول را آشکار کرد. پیشرفت‌های اخیر شامل مالتی‌پلکسینگ و بهبود در فراخوانی پیک است. ATAC-seq به یک همراه استاندارد برای RNA-seq در مطالعات ژنومیکس تبدیل شده است و زمینه تنظیمی را برای تغییرات بیان فراهم می‌کند.

چه زمانی استفاده شود

از ATAC-seq برای نقشه‌برداری از چشم‌اندازهای تنظیمی، کشف عناصر تنظیمی فعال و آماده، یا مقایسه دسترسی کروماتین در انواع سلول‌ها، مراحل تکوینی، یا وضعیت‌های بیماری استفاده کنید. ATAC-seq به ویژه در سیستم‌های تکوینی که تغییرات در دسترسی، تصمیمات سرنوشت سلولی را هدایت می‌کنند، قدرتمند است. از ATAC-seq زمانی که کروماتین به شدت تخریب شده است یا زمانی که عمق بسیار بالا برای انواع سلول‌های نادر مورد نیاز است (ATAC-seq تک‌سلولی برای چنین مواردی مناسب‌تر است) اجتناب کنید.

محدودیت‌ها و ملاحظات

  • متمایل به مناطق فاقد نوکلئوزوم؛ کروماتین بسیار فشرده ممکن است کمتر نمایش داده شود
  • اتصال DNA یا اشغال عامل رونویسی را مستقیماً اندازه‌گیری نمی‌کند
  • ترانسپوزاز ترجیحاً در زمینه‌های توالی خاصی وارد می‌شود و سوگیری ایجاد می‌کند
  • نیاز به فراخوانی دقیق پیک دارد؛ پارامترها به شدت بر پیک‌های شناسایی شده تأثیر می‌گذارند
  • ATAC-seq تک‌سلولی دارای پراکندگی بالایی است که تحلیل را پیچیده می‌کند

شرایط منبع جایگزین بررسی علمی مستقل یا اعتبارسنجی توسط موتور تحلیل نیست.

نقاط قوت

  • سریع و حساس؛ به حداقل مواد و پروتکل تجربی ساده نیاز دارد
  • مناطق کروماتین باز را بدون نیاز به آنتی‌بادی یا دانش قبلی از نشانگرهای تنظیمی شناسایی می‌کند
  • دسترسی را مستقیماً اندازه‌گیری می‌کند که با عملکرد تنظیمی همبستگی دارد
  • سازگار با انواع سلول‌های متنوع و بافت‌های اولیه
  • اخیراً ATAC-seq تک‌سلولی را ممکن ساخته است که نقشه‌برداری دسترسی را در سلول‌های منفرد امکان‌پذیر می‌سازد

کاربردها

  • نقشه‌برداری از چشم‌اندازهای تنظیمی در طول تمایز خونساز انسانی برای شناسایی تقویت‌کننده‌های خاص نوع سلول
  • کشف عناصر تنظیمی مرتبط با بیماری با مقایسه ATAC-seq بین نمونه‌های بیمار و کنترل
  • استنتاج شبکه‌های تنظیم ژن با ادغام ATAC-seq با RNA-seq و تحلیل موتیف
  • شناسایی تقویت‌کننده‌های تکوینی فعال در طول مراحل جنینی با استفاده از ATAC-seq تک‌سلولی
  • شناسایی تغییرات تنظیمی ناشی از تغییرات ساختاری و تعریف تأثیر مکانیکی آنها

چگونه کار می‌کند

چگونه کار می‌کند

1

سلول‌ها یا هسته‌ها را آماده کنید؛ با ترانسپوزاز بیش‌فعال (Tn5) تیمار کنید تا کروماتین قابل دسترس را نشاندار کند؛ DNA را استخراج کرده و توالی‌یابی با توان بالا را انجام دهید.

2

خوانش‌ها را به ژنوم هم‌تراز کنید؛ جایگاه‌های ترانسپوزیسیون را شناسایی کنید؛ خوانش‌های با کیفیت پایین و پیک‌ها را در مناطق غیرژنی فیلتر کنید؛ برای اندازه کتابخانه و عمق توالی‌یابی نرمال‌سازی کنید.

3

پیک‌ها (مناطق کروماتین قابل دسترس) را با استفاده از الگوریتم‌های فراخوانی پیک شناسایی کنید؛ کیفیت پیک را ارزیابی کنید؛ دسترسی افتراقی را در انواع سلول‌ها یا شرایط مختلف شناسایی کنید.

4

تحلیل موتیف بر روی پیک‌ها برای استنتاج عوامل رونویسی؛ ادغام با RNA-seq برای ارتباط دسترسی با بیان ژن؛ مقایسه با سایر نشانگرهای اپی‌ژنتیکی (H3K27ac, DNase-seq).

5

توصیف چشم‌انداز کروماتین، شناسایی عناصر تنظیمی خاص نوع سلول، و استنتاج چگونگی هدایت فرآیندهای بیولوژیکی توسط تغییرات تنظیمی.

دام‌های رایج

  • تفسیر بیش از حد کروماتین قابل دسترس به عنوان تنظیم فعال؛ برخی از عناصر قابل دسترس از نظر عملکردی مهم نیستند
  • نادیده گرفتن تفاوت‌های نوع سلول در وضعیت کروماتین؛ دسترسی به شدت خاص نوع سلول است
  • استفاده از پارامترهای پیش‌فرض فراخوانی پیک بدون بهینه‌سازی برای سیستم شما
  • اشتباه گرفتن سیگنال‌های ATAC-seq از درج‌های ترانسپوزون با سیگنال‌های ناشی از اتصال پروتئین

پرسش‌های متداول

دسترسی ATAC-seq چه چیزی را منعکس می‌کند؟

ATAC-seq عمدتاً موقعیت نوکلئوزوم و فشردگی کروماتین را منعکس می‌کند. مناطق قابل دسترس فاقد نوکلئوزوم هستند یا نوکلئوزوم‌های با موقعیت آزاد دارند. با این حال، دسترسی مستقیماً اتصال عامل رونویسی را اندازه‌گیری نمی‌کند؛ بلکه مناطقی را شناسایی می‌کند که به طور بالقوه برای اتصال در دسترس هستند.

چگونه پیک‌ها را در داده‌های ATAC-seq فراخوانی کنم؟

ابزارهای رایج شامل MACS2، EPIC و خطوط لوله تخصصی ATAC-seq (مانند ATAC-seq QC از ENCODE) هستند. فراخوانی پیک، مناطق ژنومی را با خوانش‌های به طور قابل توجهی بیشتر از پس‌زمینه شناسایی می‌کند. انتخاب پارامتر (آستانه p-value، حداقل عرض پیک) به شدت بر نتایج تأثیر می‌گذارد و باید برای تحلیل شما بهینه‌سازی شود.

آیا ATAC-seq می‌تواند جایگاه‌های اتصال عامل رونویسی را شناسایی کند؟

مستقیماً خیر. ATAC-seq مناطق قابل دسترس را شناسایی می‌کند. در ترکیب با تحلیل موتیف، می‌تواند استنتاج کند که کدام عوامل رونویسی احتمالاً در پیک‌های قابل دسترس متصل می‌شوند. شناسایی قطعی نیاز به اعتبارسنجی عملکردی یا روش‌های مکمل مانند ChIP-seq دارد.

تفاوت بین ATAC-seq و DNase-seq چیست؟

هر دو کروماتین باز را شناسایی می‌کنند. DNase-seq از آنزیم DNase برای هضم DNA قابل دسترس استفاده می‌کند. ATAC-seq از ترانسپوزاز برای نشاندار کردن و قطعه‌قطعه کردن همزمان استفاده می‌کند. ATAC-seq سریع‌تر است، به مواد کمتری نیاز دارد و حساس‌تر است. ATAC-seq تا حد زیادی جایگزین DNase-seq در مطالعات اخیر شده است.

روش‌های مرتبط

منابع

  1. Buenrostro, J. D., Giresi, P. G., Zaba, L. C., Chang, H. Y., & Greenleaf, W. J. (2013). Transposition of native chromatin for fast and sensitive epigenomic profiling of cell populations and tissues. Nature Methods, 10(12), 1213–1218.

    باز کردن مرجع انتشار
    کپی شد.
  2. Corces, M. R., Buenrostro, J. D., Wu, B., Greenside, P. G., Chan, S. M., Koenig, J. L., & Greenleaf, W. J. (2017). Lineage-specific and single-cell chromatin accessibility charts human hematopoiesis. Nature Genetics, 48(10), 1193–1203.

    باز کردن مرجع DOI
    کپی شد.
  3. Satpathy, A. T., Granja, J. M., Yost, K. E., Qi, Y., Meschi, F., McDermott, G. P., & Chang, H. Y. (2019). Massively parallel single-cell chromatin landscapes. Nature Biotechnology, 37(12), 1452–1462.

    باز کردن مرجع انتشار
    کپی شد.