Skip to content
بازگشت به نتایج جست‌وجو

پرسشنامه کنترل آسم

معرفی‌شده توسط
Elizabeth F. Juniper, McMaster University
سال
1999
نوع
Self-report questionnaire
خانواده
asthma-control

این متن ترجمه ماشینی است و هنوز بازبینی نشده است. متن اصلی را به انگلیسی بخوانید

اندازه قلم

چه کاری انجام می‌دهد؟

پرسشنامه کنترل آسم (ACQ) یک پرسشنامه خودگزارشی ۷ آیتمی است که توسط جونیپر و همکارانش در دانشگاه مک‌مستر در سال ۱۹۹۹ برای ارزیابی میزان کنترل آسم در یک تا دو هفته گذشته تدوین شد. برخلاف ابزارهای عمومی تنفسی، ACQ کنترل مبتنی بر علامت و استفاده از داروهای تسکین‌دهنده را اندازه‌گیری می‌کند و روشی ساده اما از نظر روان‌سنجی معتبر برای ارزیابی اثربخشی درمان ارائه می‌دهد. این پرسشنامه به طور گسترده در کارآزمایی‌های بالینی، مراقبت‌های مبتنی بر دستورالعمل و مدیریت روتین آسم برای هدایت تنظیم دوز درمانی و ارزیابی پاسخ به درمان به کار گرفته می‌شود.

شهود پشت روش

ACQ برای پاسخ به یک سؤال بالینی ساده طراحی شد: آیا آسم بیمار به اندازه کافی کنترل شده است؟ این پرسشنامه به جای اندازه‌گیری کیفیت زندگی یا محدودیت عملکردی به خودی خود، بر شاخص‌های کنترل عینی تمرکز دارد که تصمیمات درمانی را آگاه می‌سازند. پنج سؤال مربوط به علائم، بیداری شبانه، علائم صبحگاهی، محدودیت فعالیت و تنگی نفس را پوشش می‌دهند که نشانگرهای کلیدی کنترل ناکافی هستند. دو سؤال اضافی، استفاده از برونکودیلاتور تسکین‌دهنده (یک شاخص عینی برای علائم ناگهانی) و در نسخه طولانی‌تر، FEV₁ پایه را اندازه‌گیری می‌کنند. این رویکرد دوگانه (علامت + اندازه‌گیری عینی) تعادل بین درک بیمار و نشانگرهای بالینی عینی را برقرار می‌کند.

تاریخ

جونیپر و همکارانش ACQ را در دانشگاه مک‌مستر توسعه دادند و اولین بار آن را در سال ۱۹۹۹ در مجله European Respiratory Journal منتشر کردند. اعتبار سنجی اولیه، پاسخگویی برتر آن را نسبت به تغییر در مقایسه با معیارهای عمومی در کارآزمایی‌های بالینی آسم نشان داد. نسخه‌های کوتاه‌تر (ACQ-5، ACQ-6) بعداً برای کاهش بار در مراقبت‌های روتین معرفی شدند. ACQ به زبان‌های متعددی ترجمه شده و اکنون در بسیاری از دستورالعمل‌های مدیریت آسم، از جمله توصیه‌های ابتکار جهانی برای آسم (GINA)، گنجانده شده است.

چه زمانی استفاده شود

ACQ برای بیماران مبتلا به آسم پایدار (آسم متناوب ممکن است اثرات کف را نشان دهد) کاربرد دارد. این پرسشنامه برای اندازه‌گیری پاسخ به درمان در کارآزمایی‌های بالینی، برای هدایت تصمیمات افزایش/کاهش دوز در مراقبت‌های اولیه و کلینیک‌های تخصصی آسم، و برای ارزیابی مسیر کنترل در برنامه‌های مدیریت بیماری مزمن ایده‌آل است. ACQ برای ارزیابی تشدید حاد آسم یا در بیمارانی که تشدید آسم کمتر از ۱ هفته قبل رخ داده است (رویدادهای اخیر ممکن است به طور مصنوعی نمرات را بالا ببرند) کمتر مفید است.

محدودیت‌ها و ملاحظات

  • وابستگی به دوره یادآوری: «۱ تا ۲ هفته گذشته» را ارزیابی می‌کند؛ الگوهای کنترل آسم در بلندمدت ممکن است مبهم بمانند.
  • اثرات کف در آسم کنترل شده: بیماران با کنترل بالا ممکن است به طور مداوم نمره ≤۰.۵ کسب کنند، که فضای محدودی برای تشخیص بهبود بیشتر باقی می‌گذارد.
  • نیاز به FEV₁ در ACQ-7: نسخه استاندارد شامل اسپیرومتری پایه است؛ ACQ-6 (بدون FEV₁) ممکن است زمانی که اسپیرومتری در دسترس نیست، ترجیح داده شود.

شرایط منبع جایگزین بررسی علمی مستقل یا اعتبارسنجی توسط موتور تحلیل نیست.

نقاط قوت

  • اختصار: ۷ آیتم تنها ۲ تا ۳ دقیقه زمان می‌برند که امکان‌پذیری را در محیط‌های بالینی شلوغ افزایش می‌دهد.
  • ترکیب عینی و ذهنی: گزارش‌های علائم را با استفاده از داروهای تسکین‌دهنده (شاخص عینی برای کنترل) ترکیب می‌کند و سوگیری خودگزارشی خالص را کاهش می‌دهد.
  • آستانه‌های برش تثبیت شده: تفسیرهای آستانه واضح (≤۰.۷۵ = کنترل شده) تصمیمات بالینی ساده را تسهیل می‌کند.
  • پاسخگو به تغییر: به اثرات درمان حساس است؛ تغییرات ۰.۵ واحدی به طور قابل اعتماد بهبود یا وخامت بالینی معنی‌دار را نشان می‌دهد.

کاربردها

  • کارآزمایی‌های بالینی: نقطه پایانی اولیه یا ثانویه برای ارزیابی داروهای جدید آسم یا مداخلات؛ حساس به تغییرات کنترل ناشی از درمان.
  • نظارت بر آسم در مراقبت‌های اولیه: ابزار نقطه مراقبت برای غربالگری کنترل ناکافی و هدایت تصمیمات افزایش یا نگهداری دوز در ویزیت‌های منظم.
  • کلینیک‌های تخصصی آسم: ارزیابی پایه و پیگیری طولی در بیماران مبتلا به آسم دشوار کنترل یا شدید برای ارزیابی رژیم‌های درمانی پیچیده.
  • راهنمایی برنامه اقدام آسم: به طور عینی اطلاع می‌دهد که چه زمانی بیماران باید داروهای تسکین‌دهنده را افزایش یا کاهش دهند و چه زمانی به مراقبت فوری نیاز دارند.

چگونه کار می‌کند

چگونه کار می‌کند

1

ACQ-7 شامل پنج آیتم علائم و دو آیتم اضافی (استفاده از داروهای تسکین‌دهنده و عملکرد ریوی پایه؛ در برخی نسخه‌ها، مورد آخر FEV₁ اندازه‌گیری شده توسط پزشک است نه گزارش شده توسط بیمار) است. هر آیتم در مقیاس ۰ تا ۶ نمره‌گذاری می‌شود، با لنگرهای متغیر: «به هیچ وجه» (۰) تا «تمام وقت» (۶) برای آیتم‌های علائم، و لنگرهای فراوانی برای استفاده از داروهای تسکین‌دهنده. این پرسشنامه به صورت خودتکمیلی است و تقریباً ۲ تا ۳ دقیقه زمان می‌برد. نسخه کوتاه‌تر (ACQ-6) و نسخه اصلی ۵ آیتمی فقط علائم (ACQ-5) نیز موجود است.

فرمول
Respondent completes 7-item questionnaire with mixed scoring anchors
2

میانگین نمره ACQ-7 به عنوان میانگین هر هفت آیتم محاسبه می‌شود و یک مقیاس پیوسته ۰ تا ۶ را به دست می‌دهد. میانگین نمره ≤۰.۷۵ نشان‌دهنده آسم با کنترل خوب است؛ میانگین نمره >۱.۵ نشان‌دهنده آسم با کنترل ناکافی است. نمرات بین ۰.۷۵ و ۱.۵ نشان‌دهنده کنترل متوسط هستند. برخی نسخه‌ها از آستانه‌های برش استفاده می‌کنند: ≤۱.۰ = کنترل شده، >۱.۰ = کنترل نشده. تغییر در نمره نیز از نظر بالینی مهم است؛ کاهش ≥۰.۵ واحد نشان‌دهنده بهبود معنی‌دار است.

فرمول
Each item scored 0–6; mean calculated across all items
3

تفسیر ACQ-7: میانگین ≤۰.۷۵ = آسم با کنترل خوب (حداقل علائم روزانه، بیداری شبانه نادر، عدم محدودیت فعالیت)، میانگین ۰.۷۵–۱.۵ = کنترل متوسط (علائم یا محدودیت گاه به گاه)، میانگین >۱.۵ = آسم با کنترل ضعیف (علائم مکرر، استفاده منظم از داروهای تسکین‌دهنده، محدودیت فعالیت). تصمیم بالینی: بیمارانی که نمره >۱.۵ دارند، نیاز به افزایش درمان دارند؛ کسانی که نمره ≤۰.۷۵ دارند، ممکن است کاندید کاهش درمان باشند. ACQ کنترل ماه به ماه را پیگیری می‌کند و تنظیم درمان را در زمان واقعی اطلاع می‌دهد.

فرمول
Mean score interpreted as degree of asthma control

دام‌های رایج

  • نادیده گرفتن تشدیدهای اخیر: یک تشدید واحد کمتر از ۱ هفته قبل می‌تواند نمره ACQ را بالاتر از کنترل پایه واقعی افزایش دهد؛ همیشه در بستر سابقه رویدادهای اخیر ارزیابی کنید.
  • کاربرد نادرست آستانه‌های کنترل: آستانه «کنترل خوب» ≤۰.۷۵ برای تصمیمات در سطح گروه در کارآزمایی‌ها معتبر است؛ قضاوت بالینی فردی همچنان ضروری است.
  • اشتباه گرفتن کنترل با عدم وجود علائم: برخی بیماران ممکن است به دلیل رفتار اجتنابی (مانند محدود کردن فعالیت) به جای کنترل واقعی، علائم پایه پایینی داشته باشند؛ ارزیابی عینی در کنار گزارش‌های علائم انجام شود.

پرسش‌های متداول

تفاوت بین ACQ-7، ACQ-6 و ACQ-5 چیست؟

ACQ-7 شامل هر پنج علامت به علاوه استفاده از داروهای تسکین‌دهنده به علاوه FEV₁ پایه (اندازه‌گیری شده توسط پزشک) است. ACQ-6 FEV₁ (گزارش شده توسط بیمار یا پزشک) را حذف می‌کند. ACQ-5 فقط شامل پنج آیتم علائم است. هر سه دارای آستانه‌های برش معتبر هستند؛ انتخاب بستگی به در دسترس بودن اسپیرومتری و محدودیت‌های زمانی دارد.

بیماری در ACQ نمره ۰.۹ کسب می‌کند؛ آیا آسم او کنترل شده است؟

نمره ۰.۹ در محدوده «کنترل متوسط» (۰.۷۵–۱.۵) قرار می‌گیرد. در حالی که در محدوده «کنترل خوب» (≤۰.۷۵) نیست، به آستانه کنترل ضعیف (>۱.۵) نیز نمی‌رسد. زمینه بالینی مهم است: اگر نمره پایه >۱.۵ بود، این نشان‌دهنده بهبود است؛ اگر هدف کنترل دقیق‌تر باشد، تنظیم درمان ممکن است ضروری باشد.

ACQ چقدر به آسم فصلی یا نامنظم حساس است؟

دوره یادآوری ۱ تا ۲ هفته‌ای ACQ کنترل اخیر را ثبت می‌کند اما ممکن است الگوهای سالانه را در آسم فصلی منعکس نکند. اندازه‌گیری‌های مکرر در طول فصول یا نسخه‌های با یادآوری طولانی‌تر ممکن است الگوهای فصلی را بهتر مشخص کنند.

آیا باید از ACQ یا پرسشنامه عمومی مانند SF-36 برای آسم استفاده کنم؟

برای نظارت بر کنترل آسم و تصمیمات درمانی از ACQ استفاده کنید. ACQ برای کنترل آسم حساس‌تر و اختصاصی‌تر است. از ابزارهای عمومی مانند SF-36 زمانی استفاده کنید که کیفیت زندگی مرتبط با سلامت گسترده‌تر (مانند تأثیر آسم بر عملکرد کاری/اجتماعی) در کنار ACQ برای یک تصویر کامل مرتبط باشد.

روش‌های مرتبط

منابع

  1. Juniper, E. F., O'Byrne, P. M., Guyatt, G. H., Ferrie, P. J., & King, D. R. (1999). Development and validation of a questionnaire to measure asthma control. European Respiratory Journal, 14(4), 902-907.

    باز کردن مرجع DOI
    کپی شد.
  2. Juniper, E. F., Svensson, K., Mörk, A. C., & Ståhl, E. (2005). Measurement properties and interpretation of three shortened versions of the asthma control questionnaire. Respiratory Medicine, 99(5), 553-558.

    باز کردن مرجع DOI
    کپی شد.