عمق اپتیکی آئروسل
- معرفیشده توسط
- Anders Ångström
- سال
- 1929
- نوع
- Optical parameter for aerosol loading quantification
- خانواده
- Atmospheric aerosol measurement
این متن ترجمه ماشینی است و هنوز بازبینی نشده است. متن اصلی را به انگلیسی بخوانید
چه کاری انجام میدهد؟
عمق اپتیکی آئروسل (AOD) معیاری بدون بعد از تضعیف نور توسط آئروسلها در جو است که میزان پراکندگی و جذب نور خورشید توسط ذرات معلق در هوا را کمی میکند. این مفهوم که در سال ۱۹۲۹ توسط اِنگستروم فرموله شد و اکنون به طور معمول از طریق ماهوارهها (MODIS، Sentinel-5P) و شبکههای زمینی (AERONET) اندازهگیری میشود، برای پایش کیفیت هوا، ارزیابی اثرات اقلیمی و پیشبینی دیدهبانی ضروری است.
شهود پشت روش
آئروسلها (گرد و غبار، آلودگی، نمک دریا، خاکستر آتشفشانی) قبل از رسیدن به سطح، نور خورشید را پراکنده و جذب میکنند. AOD ضخامت کل اپتیکی این ذرات را در یک ستون عمودی از بالای جو تا زمین اندازهگیری میکند. AOD صفر به معنای هوای کاملاً صاف است؛ AOD یک به معنای شرایط بسیار مهآلود است که در آن نور مستقیم خورشید به نصف تضعیف میشود. AOD به غلظت، اندازه، ترکیب و طول موج آئروسلها بستگی دارد. با اندازهگیری AOD در طول موجهای متعدد، میتوان خواص آئروسلها (توزیع اندازه، منبع) را استنباط کرد.
تاریخ
اِنگستروم (۱۹۲۹) فتومتر خورشیدی و مفهوم AOD را توسعه داد. این تکنیک تا دهه ۱۹۹۰ عمدتاً تحقیقاتی باقی ماند. AERONET (شبکه خودکار فتومتر خورشیدی، تأسیس ۱۹۹۸) اعتبارسنجی جهانی AOD زمینی را فراهم کرد. تخمینهای ماهوارهای از MODIS (راهاندازی ۱۹۹۹) نظارت مداوم جهانی AOD را ممکن ساخت. تحولات اخیر شامل یادگیری ماشین برای غربالگری ابرها، همافزایی لیدار-ماهواره و بازیابی خواص آئروسل به صورت گروهی است.
چه زمانی استفاده شود
از AOD برای پایش و پیشبینی کیفیت هوا (AOD بالا نشاندهنده دیدهبانی ضعیف و خطرات سلامتی است)، برای ارزیابی انتقال طوفان گرد و غبار و خاکستر آتشفشانی، برای تصحیح اتمسفری دادههای ماهوارهای و برای کمیسازی اثرات اقلیمی آئروسل استفاده کنید. برای توصیف کامل، با طبقهبندی آئروسل (اندازه، ترکیب) ترکیب کنید.
محدودیتها و ملاحظات
- آلودگی ابری: بازیابی AOD ماهوارهای در بالای ابرها تخریب شده یا غیرممکن است و شکافهایی در اندازهگیریها باقی میگذارد.
- عدم قطعیت بر روی سطوح روشن: بر روی بیابانها و برف، بازیابی ماهوارهای بار آئروسل به دلیل بازتاب سطح مشکلساز است.
- اطلاعات عمودی محدود: AOD کل ستون را ادغام میکند؛ بدون لیدار نمیتوان لایههای نازک بالا را از لایههای ضخیم پایین تشخیص داد.
- ابهام در طبقهبندی آئروسل: مقادیر مشابه AOD میتواند از انواع مختلف آئروسل ناشی شود؛ دادههای اضافی (توزیع اندازه، پراکندگی برگشتی لیدار) برای طبقهبندی بدون ابهام لازم است.
شرایط منبع جایگزین بررسی علمی مستقل یا اعتبارسنجی توسط موتور تحلیل نیست.
نقاط قوت
- پوشش جهانی ماهوارهای: MODIS، AERONET AOD روزانه تا زیر روزانه را با وضوح ۱ تا ۱۰ کیلومتر در سطح جهانی ارائه میدهند.
- حساس به بار آئروسل: AOD تمام ذرات را در طول ستون اتمسفری ادغام میکند.
- اندازهگیریهای چند طول موجی امکان تمایز نوع آئروسل (گرد و غبار در مقابل آلودگی در مقابل سوختن زیستتوده) را فراهم میکند.
- سوابق طولانی مدت (از دهه ۱۹۹۰ از ماهوارهها) امکان تحلیل روند و ارزیابی اثرات اقلیمی را فراهم میکند.
کاربردها
- ارزیابی کیفیت هوا: نقشههای روزانه AOD هشدارهای بهداشت عمومی را اطلاعرسانی کرده و مناطق در معرض خطر طوفانهای گرد و غبار یا اپیزودهای آلودگی را شناسایی میکنند.
- کمیسازی اثرات اقلیمی: اثرات تابشی آئروسل (اینکه آئروسل چقدر تابش خورشیدی رسیده به سطح را تغییر میدهد) از AOD و خواص آئروسل تخمین زده میشود.
- تصحیح دادههای ماهوارهای: AOD برای تصحیح اتمسفری دادههای چندطیفی ماهوارهای (NDVI، رنگ اقیانوس) با حذف اثرات پراکندگی آئروسل استفاده میشود.
- ردیابی طوفان گرد و غبار و خاکستر آتشفشانی: تکامل فضا-زمانی ناهنجاریهای AOD مسیرهای انتقال گرد و غبار و ارتفاع ستون خاکستر را آشکار میکند.
چگونه کار میکند
چگونه کار میکند
AOD با استفاده از فتومترهای خورشیدی (ابزارهای زمینی که به سمت خورشید نشانه میروند) یا رادیومترهای ماهوارهای که تابش خورشیدی بازتابی و عبوری را اندازهگیری میکنند، اندازهگیری میشود.
اندازهگیریهای زمینی برای پراکندگی ریلی (اتمسفر مولکولی) و جذب ازن تصحیح میشوند. اندازهگیریهای ماهوارهای برای پراکندگی مولکولی و بازتاب سطح تصحیح میشوند.
نسبت تابش مستقیم خورشیدی اندازهگیری شده در سطح زمین به تابش خورشیدی فرازمینی محاسبه میشود. این نسبت از طریق قانون بیر-لامبرت به AOD مربوط میشود.
از نسبت تابش اندازهگیری شده، AOD با استفاده از الگوریتمهای انتقال تابش معکوس میشود. اندازهگیریهای چند طول موجی امکان محاسبه نمای اِنگستروم را فراهم میکند که مشخصه اندازه آئروسل است.
مقادیر AOD و الگوهای فضایی برای شناسایی منابع آئروسل (گرد و غبار، آلودگی، سوختن زیستتوده)، ردیابی انتقال و ارزیابی اثرات بر کیفیت هوا، دیدهبانی و تعادل تابشی تجزیه و تحلیل میشوند.
دامهای رایج
- تفسیر نادرست AOD بالا صرفاً به عنوان آلودگی؛ طوفانهای گرد و غبار و خاکستر آتشفشانی نیز AOD بالایی تولید میکنند.
- نادیده گرفتن چرخههای فصلی و روزانه در خواص آئروسل هنگام مقایسه AOD در زمانها یا مکانهای مختلف.
- استفاده از AOD ماهوارهای بدون پوشش ابری یا اعتبارسنجی در برابر اندازهگیریهای زمینی، پذیرش بازیابیهای آلوده به ابر به عنوان معتبر.
پرسشهای متداول
نمای اِنگستروم چیست و در مورد آئروسلها چه میگوید؟
نمای اِنگستروم (α) AOD را به طول موج مرتبط میکند: AOD(λ) = β × λ^(-α). برای آئروسلهای کوچک (مانند آلودگی)، α ≈ ۱.۰–۲.۰ (وابستگی شیبدار به طول موج). برای آئروسلهای بزرگ (مانند گرد و غبار)، α ≈ ۰.۲–۰.۵ (وابستگی ضعیف به طول موج). بنابراین α میتواند انواع آئروسل را متمایز کند: α بالا نشاندهنده آلودگی/سوختن زیستتوده است؛ α پایین نشاندهنده گرد و غبار است.
چگونه ماهوارهها AOD را بازیابی میکنند اگر ابرها دید را مسدود کنند؟
AOD ماهوارهای فقط برای پیکسلهای بدون ابر بازیابی میشود. الگوریتمهای تشخیص ابر، مناطق ابری را شناسایی و ماسک میکنند، اما خطاها رخ میدهند: ابرهای نازک گاهی اوقات نادیده گرفته میشوند (آلودگی ابری)، و پیکسلهای صاف مجاور ابرها ممکن است به اشتباه به عنوان ابری علامتگذاری شوند (از دست دادن دادههای معتبر). اعتبارسنجی زمینی با AERONET ضروری است.
چرا AOD در یک روز صاف صفر است اما حتی در روزهای به ظاهر صاف نیز مثبت است؟
AOD به دلیل پراکندگی مولکولی (ریلی) و آئروسلهای ردیابی، هرگز واقعاً صفر نیست. در روزهای بسیار صاف (مثلاً بر فراز اقیانوسها پس از باران)، AOD ممکن است حدود ۰.۰۵ تا ۰.۱۰ باشد. در نزدیکی شهرهای آلوده یا منابع گرد و غبار، AOD بیش از ۰.۵ معمول است. AOD تقریباً ۰.۱ تا ۰.۳ برای هوای قارهای نسبتاً تمیز معمول است.
آیا AOD به تنهایی میتواند اثرات سلامتی آئروسل را تعیین کند؟
خیر. AOD تضعیف نور را اندازهگیری میکند اما اندازه یا ترکیب ذرات را نه. ذرات ریز (PM2.5، قطر <۲.۵ میکرومتر) خطرات سلامتی بیشتری نسبت به ذرات درشت دارند. دو مکان با AOD یکسان ممکن است اثرات سلامتی بسیار متفاوتی داشته باشند اگر یکی تحت سلطه ذرات آلودگی ریز و دیگری تحت سلطه گرد و غبار درشت باشد. PM2.5 معمولاً با استفاده از روابط تجربی از AOD استنباط میشود، اما نظارت مستقیم PM2.5 (ایستگاههای زمینی، لیدار) قابل اطمینانتر است.
روشهای مرتبط
منابع
Ångström, A. (1929). On the atmospheric transmission of sun radiation and on dust in the air. Geografiska Annaler, 11(2), 156-166.
باز کردن مرجع DOIکپی شد.Holben, B. N., et al. (1998). AERONET: A federated instrument network and data archive for aerosol characterization. Remote Sensing of Environment, 66(1), 1-16.
باز کردن مرجع DOIکپی شد.