Skip to content
بازگشت به نتایج جست‌وجو

مقیاس نگرش بزرگسالان به سوگ

معرفی‌شده توسط
Richard K. Barrett
سال
1994
نوع
Self-report questionnaire
خانواده
grief-attitudes-and-beliefs

این متن ترجمه ماشینی است و هنوز بازبینی نشده است. متن اصلی را به انگلیسی بخوانید

اندازه قلم

چه کاری انجام می‌دهد؟

مقیاس نگرش بزرگسالان به سوگ (AAG) ابزاری برای سنجش باورها، نگرش‌ها و ارزش‌های فردی در مورد سوگ و فقدان است. این مقیاس که توسط ریچارد کی. بارت تدوین شده است، چگونگی درک بزرگسالان از سوگ را ثبت می‌کند - از جمله باورها در مورد قابل قبول بودن سوگ، لزوم ابراز احساسات، مناسب بودن جستجوی کمک، و امکان رشد شخصی پس از فقدان. مقیاس AAG با اندازه‌گیری نگرش‌های مرتبط با سوگ، بینشی در مورد آمادگی روانی برای سوگ انطباقی فراهم می‌کند.

شهود پشت روش

سازگاری فردی با فقدان نه تنها تحت تأثیر شرایط عینی (نحوه مرگ، حمایت اجتماعی، فقدان‌های پیشین) بلکه به شدت تحت تأثیر نگرش‌ها و باورهای درونی در مورد خود سوگ قرار می‌گیرد. برخی افراد باورهای خشک و انعطاف‌ناپذیری دارند که سوگ باید «به سرعت پشت سر گذاشته شود»، ابراز احساسات نشانه ضعف است، یا درخواست کمک بار اضافی است - باورهایی که می‌توانند مانع سوگ انطباقی شوند. در مقابل، دیگران سوگ را پاسخی طبیعی و قابل قبول می‌دانند، ابراز احساسات را سالم تلقی می‌کنند و به ارزش حمایت و معناسازی اذعان دارند. مقیاس AAG این ابعاد نگرشی را عملیاتی می‌کند و منعکس‌کننده این درک است که نگرش‌های مرتبط با سوگ به طور قابل توجهی بر نتایج فقدان تأثیر می‌گذارند. پذیرش بالای سوگ، راحتی در ابراز احساسات، و گشودگی به دریافت حمایت، پیش‌بینی‌کننده سازگاری بهتر است؛ در حالی که نگرش‌های محدودکننده، شرم‌آور یا اجتنابی سوگ، نتایج پیچیده‌ای را پیش‌بینی می‌کنند.

تاریخ

مقیاس نگرش بزرگسالان به سوگ در دهه ۱۹۹۰ توسط ریچارد کی. بارت، پژوهشگر برجسته سوگ و تاناتولوژیست در دانشگاه نوادا، رنو، تدوین شد. این مقیاس از پژوهش‌هایی که تفاوت‌های فردی در نگرش‌های سوگ و ارتباط آنها با نتایج را بررسی می‌کردند، پدید آمد. کار بارت مدل‌های مبتنی بر مرحله سوگ را به چالش کشید و تأکید کرد که سوگ ناهمگن است و نگرش‌ها، باورها و فرآیندهای معناسازی فردی به طور قابل توجهی بر سازگاری تأثیر می‌گذارند. مقیاس AAG این دیدگاه را عملیاتی می‌کند و ابزاری برای اندازه‌گیری نگرش‌های مرتبط با سوگ فراهم می‌آورد. اگرچه به اندازه ابزارهای تشخیصی مانند ICG به طور گسترده مورد تحقیق قرار نگرفته است، AAG با برجسته کردن اهمیت پرداختن به باورهای ناسازگارانه سوگ و عادی‌سازی ابرازهای متنوع سوگ، بر عمل و آموزش مشاوره سوگ تأثیر گذاشته است.

چه زمانی استفاده شود

مقیاس AAG برای موارد زیر نشان داده شده است: ارزیابی جامع سوگ، درک عوامل روانی مؤثر بر سازگاری؛ مشاوره سوگ، تطبیق روان‌آموزشی و مداخلات با سیستم‌های باور فردی؛ پژوهش در مورد روابط بین نگرش‌های سوگ و نتایج؛ برنامه‌ریزی پیشگیرانه، شناسایی افرادی که نگرش‌هایشان آنها را در معرض خطر سوگ پیچیده قرار می‌دهد؛ برنامه‌های آموزشی فقدان، ارزیابی تغییرات نگرش سوگ قبل و بعد از آموزش؛ و آموزش ارائه‌دهندگان مراقبت‌های بهداشتی، افزایش آگاهی از چگونگی تأثیر نگرش‌های سوگ بر سازگاری.

محدودیت‌ها و ملاحظات

  • نگرش‌ها ممکن است همبستگی قوی با رفتار واقعی نداشته باشند؛ فرد ممکن است گزارش دهد که سوگ را می‌پذیرد در حالی که در عمل از ابراز احساسات یا دریافت حمایت اجتناب می‌کند.
  • پاسخ‌دهی مطلوب اجتماعی: پاسخ‌دهندگان ممکن است نگرش‌های «درست» را گزارش کنند در حالی که در خلوت باورهای متفاوتی دارند، به ویژه در مورد کمک‌جویی یا ابراز احساسات.
  • ارزیابی محدود دانش یا مهارت‌های سوگ (فراتر از نگرش‌ها)؛ داشتن نگرش‌های انطباقی، توانایی اجرای مقابله انطباقی را تضمین نمی‌کند.
  • ساختار و نمره‌گذاری زیرمقیاس‌ها در نشریات مختلف متفاوت است؛ نسخه‌های متعدد با موارد و زیرمقیاس‌های متفاوت، استانداردسازی را کاهش می‌دهد.
  • تنوع فرهنگی در نگرش‌های سوگ به طور صریح مورد بررسی قرار نگرفته است؛ آنچه «انطباقی» تلقی می‌شود در فرهنگ‌های مختلف متفاوت است (مثلاً محدودیت عاطفی در مقابل هنجارهای ابراز احساسات).

شرایط منبع جایگزین بررسی علمی مستقل یا اعتبارسنجی توسط موتور تحلیل نیست.

نقاط قوت

  • ابعاد روانی سوگ را که اغلب در معیارهای متمرکز بر علائم نادیده گرفته می‌شوند، مورد بررسی قرار می‌دهد؛ باورها و نگرش‌هایی را ثبت می‌کند که به طور قابل توجهی بر نتایج فقدان تأثیر می‌گذارند.
  • اطلاعات بالینی عملی ارائه می‌دهد: نگرش‌های خاصی را که قابل مداخله روان‌آموزشی و شناختی هستند، شناسایی می‌کند.
  • اجرا و تکمیل آن مختصر و آسان است؛ ۵ تا ۱۰ دقیقه زمان می‌برد و بار کمی بر پاسخ‌دهنده تحمیل می‌کند.
  • مبتنی بر درک معاصر که نگرش‌های سوگ آموخته شده و از طریق آموزش و مشاوره قابل تغییر هستند.
  • تفاوت‌های فردی در نگرش‌های سوگ را تأیید می‌کند؛ خطر تحمیل یک «راه درست» برای سوگ توسط بالینگر را کاهش می‌دهد.

کاربردها

  • مشاوره سوگ و روان‌درمانی، ارزیابی نگرش‌های مرتبط با سوگ برای هدایت روان‌آموزشی و مداخله شناختی با هدف قرار دادن باورهای ناسازگارانه.
  • آموزش فقدان و گروه‌های حمایتی، اندازه‌گیری تغییر نگرش پس از مداخلات روان‌آموزشی (طرح پیش و پس از مداخله).
  • پژوهش در مورد روابط بین نگرش‌های سوگ و نتایج فقدان، اثربخشی مقابله، و رفتار کمک‌جویانه.
  • آموزش و توسعه حرفه‌ای مشاوران سوگ، ارائه‌دهندگان مراقبت‌های بهداشتی، و متخصصان سلامت روان در درک نگرش‌های سوگ و نقش آنها در سازگاری.
  • برنامه‌ریزی پیشگیرانه در جمعیت‌های پرخطر، شناسایی آسیب‌پذیری‌های مبتنی بر نگرش که قابل مداخله زودهنگام هستند.

چگونه کار می‌کند

چگونه کار می‌کند

1

مقیاس AAG شامل مواردی است که نگرش‌ها و باورها در مورد سوگ را می‌سنجد، که معمولاً بر اساس مقیاس لیکرت (مثلاً ۱ = کاملاً مخالفم تا ۵ = کاملاً موافقم) رتبه‌بندی می‌شوند. موارد به موضوعاتی مانند این می‌پردازند: «سوگ پاسخی طبیعی به فقدان است» (پذیرش)، «ابراز احساسات سوگ مهم است» (گشودگی عاطفی)، «جستجوی کمک حرفه‌ای برای سوگ مناسب است» (نگرش‌های کمک‌جویانه)، «افراد باید به سرعت از فقدان عبور کنند» (انتظارات زمانی)، «صحبت کردن در مورد فرد متوفی سالم است» (پیوندهای پایدار)، و «رشد می‌تواند از فقدان حاصل شود» (معناسازی). موارد در قالب پرسشنامه ارائه می‌شوند و پاسخ‌دهندگان میزان موافقت خود را با هر گزاره رتبه‌بندی می‌کنند. این مقیاس خوداجرا است و ۵ تا ۱۰ دقیقه زمان می‌برد.

فرمول
Administer items assessing beliefs and attitudes about grief and bereavement
2

امتیازات با جمع زدن موارد در حوزه‌های مفهومی یا زیرمقیاس‌ها (مانند پذیرش سوگ، ابراز احساسات، نگرش‌های کمک‌جویانه) محاسبه شده، سپس به مقیاس‌های استاندارد (اغلب ۰ تا ۱۰۰) تبدیل می‌شوند تا تفسیر تسهیل شود. امتیازات بالاتر در زیرمقیاس‌های پذیرش و ابراز نشان‌دهنده نگرش‌های انطباقی و بازتر است؛ امتیازات بالاتر در زیرمقیاس‌های فشار زمانی یا اجتناب، نشان‌دهنده نگرش‌های بالقوه محدودکننده است. مقیاس AAG یک پروفایل نگرشی ارائه می‌دهد که نقاط قوت (نگرش‌های انطباقی) و آسیب‌پذیری‌ها (نگرش‌های محدودکننده) را که ممکن است مانع پردازش سوگ شوند، نشان می‌دهد. امتیاز کلی AAG، گشودگی کلی به سوگ را خلاصه می‌کند.

فرمول
Calculate scores reflecting grief-related attitudes and coping beliefs
3

تفسیر AAG بر نگرش‌ها متمرکز است. امتیازات بالا در پذیرش + ابراز + کمک‌جویی + معناسازی = نگرش‌های انطباقی سوگ؛ فرد احتمالاً به طور باز با سوگ درگیر می‌شود، در صورت نیاز به دنبال حمایت می‌گردد و به طور بالقوه از فقدان رشد می‌کند. امتیازات پایین در این ابعاد = نگرش‌های محدودکننده سوگ؛ فرد ممکن است سوگ را سرکوب کند، منزوی شود، از پردازش اجتناب کند، یا در برابر کمک حرفه‌ای مقاومت کند - که خطر سوگ پیچیده را افزایش می‌دهد. پروفایل نگرشی، مداخله روان‌آموزشی را هدایت می‌کند: افرادی که باور «باید سریع عبور کرد» دارند ممکن است از آموزش در مورد جدول زمانی طبیعی سوگ بهره‌مند شوند؛ کسانی که از ابراز احساسات اجتناب می‌کنند ممکن است از اعتبارسنجی و عادی‌سازی احساسات سوگ بهره‌مند شوند؛ کسانی که در جستجوی کمک تردید دارند ممکن است از عادی‌سازی حمایت بهره‌مند شوند.

فرمول
Interpret attitude profile to assess emotional openness, acceptance of grief, and adaptive beliefs

دام‌های رایج

  • فرض می‌کند که نگرش‌های محدودکننده سوگ تغییرناپذیر هستند؛ نگرش‌ها آموخته شده و از طریق روان‌آموزشی، مشاوره سوگ و مشارکت در گروه‌های حمایتی قابل تغییر هستند.
  • بیمارگونه جلوه دادن نگرش‌های فرهنگی سوگ؛ افراد داغدار از فرهنگ‌هایی که بر محدودیت عاطفی یا خویشتن‌داری تأکید دارند، ممکن است در زیرمقیاس‌های ابراز امتیاز پایینی کسب کنند بدون اینکه عملکردشان مختل شده باشد.
  • اتکای بیش از حد به نگرش‌های AAG بدون ارزیابی سایر عوامل مرتبط با سوگ (حمایت، نحوه مرگ، فقدان‌های پیشین)؛ نگرش به تنهایی نتیجه فقدان را تعیین نمی‌کند.
  • استفاده از AAG به عنوان تنها ابزار غربالگری برای سوگ پیچیده؛ نگرش‌های محدودکننده خطر را افزایش می‌دهند اما سوگ پیچیده را تشخیص نمی‌دهند؛ برای تشخیص از معیارهای متمرکز بر علائم (مانند ICG، PG-13) استفاده کنید.
  • تفسیر نادرست امتیازات بالای «پذیرش» به عنوان عدم وجود پریشانی ناشی از سوگ؛ نگرش‌های انطباقی می‌توانند با رنج شدید و طبیعی سوگ همزیستی داشته باشند.

پرسش‌های متداول

اگر امتیاز من در زیرمقیاس ابراز احساسات پایین باشد، آیا به این معنی است که من سوگ را سرکوب می‌کنم؟

لزوماً اینطور نیست. امتیازات پایین نشان می‌دهد که شما برای محدودیت عاطفی ارزش قائل هستید یا با ابراز آشکار احساسات احساس راحتی نمی‌کنید - اما ممکن است همچنان سوگ را به صورت درونی، از طریق نوشتن خاطرات، معنویت، یا تأمل ساختاریافته پردازش کنید. نگرش و رفتار همیشه همسو نیستند. ارزیابی حرفه‌ای می‌تواند تعیین کند که آیا رویکرد عاطفی شما نشان‌دهنده مقابله سالم است یا اجتناب.

آیا نگرش‌های سوگ من می‌توانند در طول زمان تغییر کنند؟

بله. نگرش‌های سوگ با پیشرفت سوگ، با دریافت حمایت و آموزش، و با مشاهده سوگ در دیگران تکامل می‌یابند. گروه‌های حمایتی، مشاوره، و قرار گرفتن در معرض ادبیات مرتبط با سوگ اغلب نگرش‌ها را از خشک به انعطاف‌پذیرتر، و از شرم‌آور به پذیرنده تغییر می‌دهند. نگرش‌ها صفات شخصیتی ثابت نیستند؛ آنها آموخته شده و قابل تغییر هستند.

فرهنگ من بر محدودیت در ابراز احساسات تأکید دارد. آیا AAG برای من کاربرد دارد؟

مقیاس AAG منعکس‌کننده هنجارهای سوگ غربی و فردگرایانه است که بر گشودگی عاطفی تأکید دارد. اگر ارزش‌های فرهنگی شما متفاوت است، ممکن است AAG بدون تعدیل کاملاً مناسب نباشد. با یک مشاور سوگ که با پیشینه فرهنگی شما آشناست در مورد اینکه سوگ سالم در سنت شما چگونه به نظر می‌رسد، مشورت کنید. بسیاری از فرهنگ‌ها راه‌های غنی و غیرکلامی برای گرامی‌داشت فرد متوفی و پردازش فقدان دارند.

اگر امتیاز بالایی در نگرش‌های کمک‌جویانه کسب کنم، آیا قطعاً حمایت بهتری دریافت خواهم کرد؟

نگرش‌های کمک‌جویانه بالا نشان‌دهنده تمایل به جستجوی کمک است و احتمال دریافت حمایت را افزایش می‌دهد. با این حال، کیفیت و در دسترس بودن حمایت نیز مهم است. ممکن است نگرش‌های مثبتی داشته باشید اما دسترسی محدودی به خدمات فقدان داشته باشید، یا ممکن است به دنبال کمک باشید اما با مراقبت ناکافی مواجه شوید. نگرش یکی از عوامل است؛ دسترسی و کیفیت حمایت به همان اندازه مهم هستند.

روش‌های مرتبط

منابع

  1. Barrett, R. K. (1994). Conceptualizing adult grief. American Behavioral Scientist, 46(2), 263–276.

    باز کردن مرجع انتشار
    کپی شد.