Skip to content
بازگشت به نتایج جست‌وجو

مقیاس اعتماد به تعادل خاص فعالیت‌ها

معرفی‌شده توسط
Lorraine E. Powell
سال
1995
نوع
Self-report questionnaire
خانواده
balance-confidence-self-efficacy

این متن ترجمه ماشینی است و هنوز بازبینی نشده است. متن اصلی را به انگلیسی بخوانید

اندازه قلم

چه کاری انجام می‌دهد؟

مقیاس اعتماد به تعادل خاص فعالیت‌ها (ABC) یک پرسشنامه خودگزارشی است که توسط پاول و مایرز در سال 1995 برای اندازه‌گیری اعتماد به نفس افراد مسن در حفظ تعادل هنگام انجام 16 فعالیت رایج روزمره تدوین شد. برخلاف آزمون‌های تعادل مبتنی بر عملکرد، مقیاس ABC خودکارآمدی — باور ذهنی فرد به توانایی خود در انجام فعالیت‌ها بدون از دست دادن تعادل یا افتادن — را ارزیابی می‌کند. این مقیاس به طور گسترده در عمل بالینی، توانبخشی و تحقیقات برای شناسایی افرادی که به دلیل اعتماد به نفس پایین در تعادل، در معرض خطر بالای سقوط هستند و برای اندازه‌گیری نتایج مداخلات طراحی شده برای بازگرداندن اعتماد به نفس و مشارکت در فعالیت‌ها استفاده می‌شود.

شهود پشت روش

اعتماد به تعادل (خودکارآمدی) یک بعد متمایز و مهم از خطر سقوط است که همیشه توسط آزمایش‌های عینی تعادل ارزیابی نمی‌شود. ممکن است فردی تعادل عینی سالمی داشته باشد اما به دلیل ترس از سقوط از انجام فعالیت‌ها اجتناب کند، که منجر به ضعف جسمانی و کاهش بیشتر عملکرد می‌شود — پدیده‌ای که «اجتناب ناشی از ترس» یا «اضطراب پس از سقوط» نامیده می‌شود. برعکس، برخی افراد با اختلال خفیف تعادل ممکن است اعتماد به نفس بالا و مشارکت فعال در فعالیت‌ها را حفظ کنند و رفتار خود را به طور مناسب تطبیق دهند. مقیاس ABC این شکاف را پر می‌کند و تجربه ذهنی تعادل را در طول فعالیت‌های معنادار و روزمره (راه رفتن روی سطوح صاف، نشستن و برخاستن از صندلی، خرید، بالا رفتن از پله‌ها) به جای عملکرد آزمایشگاهی اندازه‌گیری می‌کند. نمرات پایین ABC (نشان‌دهنده اعتماد به نفس پایین) سقوط، محدودیت فعالیت و کاهش عملکرد را حتی در افراد با آزمایش تعادل عینی طبیعی پیش‌بینی می‌کند.

تاریخ

مقیاس اعتماد به تعادل خاص فعالیت‌ها در سال 1995 توسط لورین ای. پاول و آنیتا ام. مایرز در دانشگاه تورنتو تدوین و در مجله سالمندشناسی منتشر شد. این ابزار در پاسخ به مشاهداتی ایجاد شد که ترس از سقوط و اعتماد به نفس پایین در تعادل، پیش‌بینی‌کننده‌های مستقل سقوط و محدودیت فعالیت در سالمندان بودند که از اختلال تعادل عینی متمایز بودند. مقیاس ABC خودکارآمدی تعادل را از طریق فعالیت‌های روزمره عملیاتی می‌کند و شکاف بین معیارهای آزمایشگاهی و عملکرد در دنیای واقعی را پر می‌کند. از زمان انتشار، مقیاس ABC به طور گسترده در پزشکی سالمندان و توانبخشی در سطح بین‌المللی مورد استفاده قرار گرفته، به زبان‌های متعدد ترجمه شده و به طور گسترده در جمعیت‌های متنوع اعتبارسنجی شده است. اصلاحات و نسخه‌های کوتاه شده (مانند ABC-6، یک فرم کوتاه شش آیتمی) برای زمینه‌های بالینی خاص توسعه یافته‌اند.

چه زمانی استفاده شود

مقیاس ABC در مراقبت‌های اولیه، کلینیک‌های سالمندان، کلینیک‌های فیزیوتراپی، کلینیک‌های سقوط و محیط‌های تحقیقاتی استفاده می‌شود. آن را برای سالمندان ساکن در جامعه، به ویژه آنهایی که سابقه سقوط، گزارش ترس از سقوط یا محدودیت فعالیت با وجود تعادل عینی سالم دارند، اجرا کنید. از مقیاس ABC در موارد زیر استفاده کنید: (1) غربالگری برای ترس از سقوط و اجتناب از فعالیت مرتبط با نگرانی‌های تعادل، (2) شناسایی افراد در معرض خطر کاهش عملکرد به دلیل چرخه اجتناب ناشی از ترس، (3) ارزیابی اعتماد به نفس در فعالیت‌های روزمره خاص برای هدایت توانبخشی هدفمند، (4) پیش‌بینی محدودیت فعالیت و خطر سقوط در سالمندان، (5) اندازه‌گیری نتایج پیشگیری از سقوط، ورزش یا مداخلات روان‌اجتماعی با هدف اعتماد به نفس و مشارکت در فعالیت، یا (6) تمایز بین اختلال تعادل عینی و محدودیت فعالیت مرتبط با اعتماد به نفس.

محدودیت‌ها و ملاحظات

  • متکی بر خودگزارشی ذهنی: رتبه‌بندی اعتماد به نفس بر اساس ادراک و حافظه است نه اندازه‌گیری عینی؛ افراد ممکن است توانایی واقعی خود را بیش از حد یا کمتر از حد تخمین بزنند.
  • سوگیری مطلوبیت اجتماعی بالقوه: پاسخ‌دهندگان ممکن است اعتماد به نفس بالاتری را نسبت به آنچه واقعاً احساس می‌کنند گزارش دهند تا توانمند به نظر برسند، یا اعتماد به نفس کمتری را به دلیل قرار گرفتن در معرض رسانه‌ها یا بحث‌های اخیر در مورد سقوط گزارش دهند.
  • ظرفیت تعادل واقعی را ارزیابی نمی‌کند: نمره بالای ABC تضمین نمی‌کند که فرد واقعاً می‌تواند فعالیت‌ها را با خیال راحت انجام دهد؛ ارزیابی عینی تعادل همچنان مورد نیاز است.
  • ارزیابی محدود از خطر سقوط غیرمرتبط با فعالیت: آیتم‌ها به خطرات محیطی، اثرات دارویی، اختلال بینایی یا سایر عوامل غیرتعادلی مؤثر در سقوط نمی‌پردازند.
  • اثرات سقف بالقوه: افراد بسیار فعال و قوی ممکن است نمره‌ای نزدیک به 100% کسب کنند که تمایز در انتهای بالای مقیاس را محدود می‌کند.

شرایط منبع جایگزین بررسی علمی مستقل یا اعتبارسنجی توسط موتور تحلیل نیست.

نقاط قوت

  • خودکارآمدی و اعتماد به نفس را فراتر از عملکرد عینی ارزیابی می‌کند: تجربه ذهنی تعادل را در طول فعالیت‌های روزمره معنادار اندازه‌گیری می‌کند و افراد دارای اعتماد به نفس پایین را با وجود تعادل عینی سالم شناسایی می‌کند.
  • محدودیت فعالیت و خطر سقوط را پیش‌بینی می‌کند: نمرات پایین ABC به شدت سقوط‌های آینده، محدودیت فعالیت و ناتوانی را پیش‌بینی می‌کند، گاهی بهتر از معیارهای عملکرد عینی؛ اجتناب ناشی از ترس را به عنوان هدفی برای مداخله شناسایی می‌کند.
  • ارزیابی خاص فعالیت: 16 آیتم شامل فعالیت‌های روزمره متنوع (خانه، جامعه، پله‌ها، سطوح ناهموار) است که امکان شناسایی فعالیت‌های خاصی که باعث کاهش اعتماد به نفس می‌شوند و هدف‌گذاری مداخلات خاص فعالیت را فراهم می‌کند.
  • عملی و قابل اجرا: پرسشنامه خودگزارشی مختصر که نیازی به تجهیزات یا محیط آزمایش خاص ندارد؛ مناسب برای اجرای سریع در محیط‌های بالینی و تحقیقاتی متنوع.
  • پاسخگو به مداخله: با برنامه‌های پیشگیری از سقوط، ورزش، درمان شناختی-رفتاری برای ترس از سقوط و حمایت روان‌شناختی بهبود می‌یابد؛ به تغییر در طول زمان حساس است.

کاربردها

  • غربالگری خطر سقوط در مراقبت‌های اولیه: شناسایی سریع سالمندان با اعتماد به نفس پایین در تعادل برای اولویت‌بندی ارزیابی جامع سقوط و مداخلات پیشگیری.
  • ارزیابی و مداخله ترس از سقوط: اندازه‌گیری ترس و اعتماد به نفس پایه و پس از مداخله در افراد مبتلا به اضطراب پس از سقوط، که امکان ارزیابی اثربخشی مداخلات شناختی-رفتاری یا روان‌اجتماعی را فراهم می‌کند.
  • برنامه‌های بازگرداندن فعالیت: اندازه‌گیری پایه و نتیجه در برنامه‌های طراحی شده برای کاهش اجتناب ناشی از ترس و بازگرداندن مشارکت در فعالیت‌های معنادار از طریق مواجهه تدریجی یا تمرینات افزایش اعتماد به نفس.
  • نتایج مداخلات ورزشی: معیار نتیجه در برنامه‌های پیشگیری از سقوط، توانبخشی یا آزمایش‌های ورزشی برای ارزیابی بهبود اعتماد به نفس و مشارکت در فعالیت در کنار عملکرد عینی.
  • تحقیقات در مورد خطر سقوط و پیری: گنجاندن در مطالعات اپیدمیولوژیک و آزمایش‌های مداخله‌ای برای ارزیابی رابطه بین اعتماد به نفس و نتایج فعالیت، و ارزیابی اینکه آیا مداخلات با هدف اعتماد به نفس خطر سقوط را کاهش می‌دهند و کیفیت زندگی را بهبود می‌بخشند.

چگونه کار می‌کند

چگونه کار می‌کند

1

مقیاس ABC به صورت یک پرسشنامه خودگزارشی اجرا می‌شود. به پاسخ‌دهنده 16 مورد که فعالیت‌های رایج زندگی روزمره و جابجایی در جامعه را توصیف می‌کنند، ارائه می‌شود: راه رفتن در خانه، بالا یا پایین رفتن از پله‌ها، خم شدن برای برداشتن دمپایی، دست دراز کردن برای برداشتن چیزی از قفسه بالای سر، ایستادن روی چهارپایه برای برداشتن چیزی، جارو کردن زمین، راه رفتن در بیرون به سمت یک ماشین نزدیک، سوار و پیاده شدن از ماشین، راه رفتن در پارکینگ، بالا یا پایین رفتن از تپه، راه رفتن در مکان‌های شلوغ، راه رفتن روی سطح ناهموار، بالا یا پایین رفتن از رمپ، خرید در فروشگاه، سوار و پیاده شدن از پله برقی، و راه رفتن روی سطح لغزنده. برای هر فعالیت، پاسخ‌دهنده اعتماد به نفس خود را در مورد اینکه می‌تواند آن فعالیت را بدون از دست دادن تعادل یا تجربه ترس از سقوط انجام دهد، در مقیاس 0-100% رتبه‌بندی می‌کند: 0% = عدم اعتماد به نفس (هرگز تلاش نمی‌کند) تا 100% = اعتماد به نفس کامل (کاملاً مطمئن است که می‌تواند فعالیت را با خیال راحت انجام دهد). تکمیل ارزیابی از طریق خوداجرایی یا مصاحبه تقریباً 5-10 دقیقه طول می‌کشد.

2

مقیاس اعتماد به تعادل خاص فعالیت‌ها با جمع کردن 16 پاسخ آیتم فردی (هر کدام 0-100%) و تقسیم بر 16 نمره‌گذاری می‌شود که منجر به نمره کلی ABC در محدوده 0-100% می‌شود. یک رویکرد نمره‌گذاری جایگزین ساده‌تر این است که آیتم‌هایی با اعتماد به نفس ≥67% (دو سوم اعتماد به نفس) را به عنوان «بدون ترس» در نظر بگیریم. نمره درصدی کلی 0-100% میانگین اعتماد به نفس در تمام فعالیت‌ها را نشان می‌دهد، با نمرات بالاتر که نشان‌دهنده اعتماد به نفس بیشتر در تعادل است. این مقیاس ممکن است به عنوان یک معیار پیوسته (نمرات بالاتر = اعتماد به نفس بیشتر) یا به صورت طبقه‌ای، با نمرات برش که سطوح اعتماد به نفس را تعریف می‌کنند، تفسیر شود.

3

مقیاس اعتماد به تعادل خاص فعالیت‌ها با استفاده از نمرات برش که خطر سقوط و محدودیت فعالیت را پیش‌بینی می‌کنند، تفسیر می‌شود: نمره ≥80% نشان‌دهنده اعتماد به نفس بالا در تعادل با ترس کم از سقوط و خطر سقوط پایین است؛ نمره 50-79% نشان‌دهنده اعتماد به نفس متوسط با برخی محدودیت‌های فعالیت و خطر سقوط متوسط است؛ نمره <50% نشان‌دهنده اعتماد به نفس پایین با ترس و محدودیت فعالیت قابل توجه است که با خطر بالای سقوط مرتبط است. نمرات زیر 50% نشان‌دهنده کمبود قابل توجه اعتماد به نفس است و ارزیابی برای ترس از سقوط، اضطراب، ضعف جسمانی و مداخلات هدفمند را توجیه می‌کند. مقیاس ABC به تغییر در طول زمان حساس است و به توانبخشی، ورزش و مداخلات پیشگیری از سقوط پاسخ می‌دهد؛ افزایش در نمره ABC هم بهبود عملکرد عینی و هم کاهش اجتناب ناشی از ترس را منعکس می‌کند.

دام‌های رایج

  • تفسیر نمره ABC به تنهایی بدون ارزیابی عینی تعادل: نمره پایین ABC نشان‌دهنده اعتماد به نفس پایین است اما لزوماً اختلال تعادل عینی نیست؛ برعکس، نمره بالای ABC اختلالات تعادل را رد نمی‌کند. هر دو ارزیابی ذهنی و عینی مورد نیاز است.
  • درمان بیش از حد نمرات پایین ABC به عنوان مشکل اصلی تعادل: نمرات بسیار پایین ABC ممکن است منعکس‌کننده اضطراب، افسردگی یا ضربه اخیر (مثلاً سقوط اخیر) باشد تا اختلال تعادل ذاتی؛ درمان باید به علت‌شناسی زمینه‌ای بپردازد.
  • فرض اینکه بهبود ABC نشان‌دهنده بهبود عملکرد واقعی است: نمرات ABC ممکن است به دلیل عوامل روان‌شناختی (کاهش اضطراب، افزایش اعتماد به نفس) بدون بهبود واقعی در تعادل عینی بهبود یابد؛ عملکرد عینی نیز باید ارزیابی شود.
  • اعمال نمرات برش یکنواخت در جمعیت‌های متنوع: نمره برش استاندارد 50% برای خطر بالای سقوط ممکن است برای همه جمعیت‌ها (مثلاً سالمندان ناتوان، افراد مبتلا به بیماری عصبی) اعمال نشود؛ تفسیر متناسب با زمینه مهم است.

پرسش‌های متداول

تفاوت بین نمره ABC 45% و 55% چیست و آیا آنها مدیریت بالینی متفاوتی را نشان می‌دهند؟

هر دو نمره در محدوده مرتبط با خطر سقوط متوسط تا بالا و محدودیت فعالیت قرار دارند و هر دو نیاز به مداخله دارند. با این حال، نمره 45% نشان‌دهنده کمبود اعتماد به نفس قابل توجه‌تری است، در حالی که 55% در آستانه قرار دارد. تفاوت بالینی یک تفاوت در درجه است؛ هر دو فرد از ارزیابی علل زمینه‌ای (اختلال تعادل عینی، ترس از سقوط، ضربه اخیر، اضطراب، ضعف جسمانی) و مداخله هدفمند بهره‌مند می‌شوند که ممکن است بر اساس علت‌شناسی خاص متفاوت باشد.

مقیاس ABC در افراد دارای اختلال تعادل واقعی (نمره پایین Tinetti) چگونه باید تفسیر شود؟

فردی با تعادل عینی پایین (نمره پایین Tinetti) و اعتماد به نفس پایین ABC دارای محدودیت فعالیت مرتبط با اختلال است و نیاز به توانبخشی با هدف رفع نقایص تعادل واقعی دارد. فردی با تعادل عینی پایین اما اعتماد به نفس ABC بالا ممکن است توانایی خود را بیش از حد تخمین بزند و با وجود اعتماد به نفس بالا در معرض خطر سقوط باشد؛ این عدم تطابق مستلزم آموزش دقیق بیمار و بحث ایمنی است. این دو معیار با هم تصویری کامل‌تر از هر یک به تنهایی ارائه می‌دهند.

آیا می‌توان از مقیاس ABC در افراد دارای اختلال شناختی استفاده کرد؟

مقیاس ABC متکی بر خودارزیابی دقیق اعتماد به نفس است که ممکن است در اختلال شناختی به خطر بیفتد. در اختلال شناختی خفیف، با دستورالعمل‌های واضح و زبان ساده، می‌توان از این مقیاس استفاده کرد، اگرچه اعتبار ممکن است کاهش یابد. در زوال عقل متوسط تا شدید، گزارش نیابتی (ارزیابی مراقب از اعتماد به نفس بیمار) ممکن است ضروری باشد، اگرچه این امر به جای خودگزارشی مستقیم بیمار، استنتاج را وارد می‌کند.

آیا یک ارزیابی ABC کافی است یا باید برای پیگیری تغییر تکرار شود؟

برای غربالگری اولیه، یک ارزیابی ABC سطح اعتماد به نفس فعلی را شناسایی می‌کند. برای نظارت بر پاسخ به مداخلات (ورزش، درمان، تنظیم دارو)، ارزیابی‌های سریالی (مثلاً در خط پایه، 6 هفته، 12 هفته) برای مستندسازی تغییر ارزشمند هستند. ABC به مداخله پاسخگو است و معمولاً با برنامه‌های مؤثر پیشگیری از سقوط یا کاهش ترس، 10-20 امتیاز بهبود می‌یابد.

روش‌های مرتبط

منابع

  1. Powell, L. E., & Myers, A. M. (1995). The Activities-Specific Balance Confidence (ABC) Scale. J Gerontol A Biol Sci Med Sci, 50A(1), M28-M34.

    باز کردن مرجع DOI
    کپی شد.
  2. Lajoie, Y., & Gallagher, S. P. (2004). Predicting falls within the elderly community: comparison of postural sway, reaction time, the Berg balance scale and the Activities-Specific Balance Confidence (ABC) in determining fall risk. Arch Phys Med Rehabil, 85(7), 1100-1105.

    باز کردن مرجع انتشار
    کپی شد.
  3. Huang, S. L., Hsieh, C. L., Wu, R. M., Tai, C. H., Lin, C. H., & Lu, W. S. (2011). Minimal detectable change of the timed up and go test and the dynamic gait index in people with Parkinson disease. Phys Ther, 91(1), 114-121.

    باز کردن مرجع DOI
    کپی شد.