DecisionMind Mühürlü, doğrulanabilir reprodüksiyon

Kullanım alanları

UTA

UTA - Katkılı Fayda Değerlendirmesi

Regresyon tabanlı toplamsal fayda belirleme (DP, tek hata terimli)

Formül adımları

Analiz motorunun yöntem bildirimindeki (manifest F.steps) adımlar; raporlardaki formüllerle aynı kaynaktır.

  1. Adım 1 — Her i kriteri için, kullanıcı tanımlı [g_{*,i}, g_i^*] aralığında (en kötüden en iyiye, yön g_i^* uç noktasıyla kodlanır) α_i kırılma noktası g_i^j (j=1,…,α_i) tanımla. α_i − 1 segment, parçalı-doğrusal marjinal fayda u_i'nin tabanıdır.

    gij=g*,i+j−1αi−1(gi*−g*,i),j=1,…,αi
    LaTeX g_{i}^{j} = g_{*,i} + \frac{j-1}{\alpha_{i}-1}\bigl(g_{i}^{*} - g_{*,i}\bigr),\quad j=1,\ldots,\alpha_{i}
  2. Adım 2 — Her a∈A′ referans aksiyonu ve i kriteri için g_i^j ≤ g_i(a) ≤ g_i^{j+1} olacak j'yi bul ve u_i[g_i(a)] marjinal faydasını doğrusal interpolasyonla hesapla. a'nın global değeri u′[g(a)] = Σ_i u_i[g_i(a)] + σ(a) (σ(a) ≥ 0 tek hata değişkeni — Eq.(8)).

    ui[gi(a)]=ui(gij)+gi(a)−gijgij+1−gij[ui(gij+1)−ui(gij)];u′[g(a)]=∑i=1nui[gi(a)]+σ(a)
    LaTeX u_{i}\!\bigl[g_{i}(a)\bigr] = u_{i}(g_{i}^{j}) + \frac{g_{i}(a) - g_{i}^{j}}{g_{i}^{j+1} - g_{i}^{j}}\!\left[u_{i}(g_{i}^{j+1}) - u_{i}(g_{i}^{j})\right];\;\; u'\!\bigl[g(a)\bigr] = \sum_{i=1}^{n} u_{i}\!\bigl[g_{i}(a)\bigr] + \sigma(a)
  3. Adım 3 — PL1'i çöz: min F = Σ_{a∈A′} σ(a). Kısıtlar: (i) tercih kısıtları (Eq.(11)–(12)): referans sıralamada ardışık (a_k, a_{k+1}) için u′[g(a_k)] − u′[g(a_{k+1})] ≥ δ (a_k ≻ a_{k+1} ise), = 0 (a_k ~ a_{k+1} ise); (ii) monotonluk (Eq.(14)): u_i(g_i^{j+1}) − u_i(g_i^j) ≥ s_i ∀i,∀j=1…α_i−1; (iii) normalleşme (Eq.(8)): Σ_i u_i(g_i^*) = 1, u_i(g_{*,i}) = 0; (iv) negatif-olmama: u_i(g_i^j) ≥ 0, σ(a) ≥ 0. Optimum F = F*. Tahmini optimum fayda U*(g) PL1 çözümüdür.

    [PL1]minF=∑a∈A′σ(a)s.t. Eqs.(8),(11),(12),(14) and ui(gij)≥0,σ(a)≥0
    LaTeX [\text{PL1}]\;\; \min F = \sum_{a\in A'}\sigma(a)\;\;\text{s.t. Eqs.(8),(11),(12),(14) and }u_{i}(g_{i}^{j})\geq 0,\;\sigma(a)\geq 0
  4. Adım 4 — Post-optimallik (Eq.(16)–(19)): PL1'e F ≤ F* + k(F*) (Eq.(16)–(17)) eklenir, ℘ polihedronu (Eq.(18)) oluşur; i = 1,…,n için 2n LP çözülür (Eq.(19)): [min] u_i(g_i^*) ve [max] u_i(g_i^*). Ortalama fayda fonksiyonu ū(g) (2n post-optimal çözümün ortalaması) önerilen temsilcidir; F* = 0 (ya da sıfıra yakın) ise hem U*(g) hem de ū(g) referans sıralamayla tutarlı sıralama üretir.

    [Eq.(18) ℘:F≤F*+k(F*)];[Eq.(19)][min]ui(gi*)and[max]ui(gi*)on ℘,i=1,…,n;u¯(g)=12n∑ℓ=12nu(ℓ)(g)
    LaTeX [\text{Eq.(18) }℘:\,F\leq F^{*}+k(F^{*})];\quad[\text{Eq.(19)}]\;\;[\min]\,u_{i}(g_{i}^{*})\;\text{and}\;[\max]\,u_{i}(g_{i}^{*})\;\text{on }℘,\;i=1,\ldots,n;\quad \bar{u}(g)=\tfrac{1}{2n}\sum_{\ell=1}^{2n}u^{(\ell)}(g)

Yöntem ayrıntıları kaynak kütüphanedeki özgün (İngilizce) metindir.

Sezgi

Regression-based additive utility elicitation (LP, single-error). Output typically utility (higher value = preferred).

Sonucu okuma: UTA infers an additive utility function u(g) = Σ_i u_i(g_i) from the decision-maker's holistic weak order on a reference set A′, by minimising the sum of single errors F = Σ_{a∈A′} σ(a) (Eq.(15)). u_i are piecewise-linear on α_i breakpoints (paper p.154). Post-optimality (Eqs.(16)-(19)) explores the polyhedron F ≤ F* + k(F*) via 2n LPs (min/max u_i(g_i^*)) to give a mean utility ū(g) and implicit-weight intervals. If F* > 0 the reference ranking is inconsistent with additive utility; if persistent infeasibility arises in monotonicity, consider UTASTAR (Siskos & Yannacopoulos 1985, double-error variant).

Varsayımlar

  • Decision-maker's holistic ranking of the reference set is available and reliable
  • An additive utility model is acceptable (criteria preferentially independent)
  • Marginal utilities can be reasonably approximated by piecewise-linear functions on α_i breakpoints

Ne zaman kullanılmaz

  • No holistic reference ranking is available → use ELECTRE/PROMETHEE (outranking) or weight-based MAVT
  • Strongly interacting criteria → consider Choquet integral or ANP
  • Pure sorting/classification problem → use UTADIS

Sınırlılıklar

  • Assumes: Decision-maker's holistic ranking of the reference set is available and reliable
  • Assumes: An additive utility model is acceptable (criteria preferentially independent)
  • Assumes: Marginal utilities can be reasonably approximated by piecewise-linear functions on α_i breakpoints

Sık yapılan hatalar

  • F* > 0: referans sıralama katkılı faydayla tutarsız - Δ(a_k, a_{k+1}) kısıtlarını incele ve ya tutarsızlığı kabul et (UTA onu nicelendirir) ya da UTASTAR'a (her zaman uygulanabilir çift-hata varyantı) geç.
  • Sözlük formatlı referans sıralama {alt: derece}: çözmeden önce derece değerine göre sıralanmalı (1 = en iyi) - eklenme sırasında sayım sessizce yanlış LP üretir.
  • Maliyet kriteri yönü: paper sözleşmesi yönü (g_{*,i}, g_i^*) içinde kodlar - maliyet için g_{*,i} > g_i^* (en kötü değer daha büyük) - aynı kırılma noktası formülü ve interpolasyon hem max hem min'i açık tersine çevirme olmadan ele alır. İnterpolatör içinde dizileri ikinci kez tersine çevirmek bir hatadır.

Hesap adımları ve dayanakları

  1. For each criterion i, define α_i breakpoints g_i^j (j=1,…,α_i) on the user-specified range [g_{*,i}, g_i^*] (worst-to-best, direction-encoded by which endpoint is g_i^*). The α_i − 1 segments are the support of the piecewise-linear marginal utility u_i.

    Dayanak: Jacquet-Lagrèze & Siskos 1982, p.154, breakpoint definition

  2. For each reference action a∈A′ and criterion i, find j s.t. g_i^j ≤ g_i(a) ≤ g_i^{j+1} and linearly interpolate the marginal utility u_i[g_i(a)]. The global value of a is u′[g(a)] = Σ_i u_i[g_i(a)] + σ(a), where σ(a) ≥ 0 is the single error variable (Eq.(8)).

    Dayanak: Jacquet-Lagrèze & Siskos 1982, p.154 (interpolation) & Eq.(8) (global utility with single error)

  3. Solve PL1: min F = Σ_{a∈A′} σ(a) subject to (i) preference constraints (Eq.(11)-(12)): for consecutive (a_k, a_{k+1}) in the reference ranking, u′[g(a_k)] − u′[g(a_{k+1})] ≥ δ if a_k ≻ a_{k+1}, = 0 if a_k ~ a_{k+1}; (ii) monotonicity (Eq.(14)): u_i(g_i^{j+1}) − u_i(g_i^j) ≥ s_i ∀i,∀j=1…α_i−1; (iii) normalisation (Eq.(8)): Σ_i u_i(g_i^*) = 1, u_i(g_{*,i}) = 0; (iv) non-negativity: u_i(g_i^j) ≥ 0, σ(a) ≥ 0. Optimal F = F*. The estimated optimal utility U*(g) is the solution of PL1.

    Dayanak: Jacquet-Lagrèze & Siskos 1982, Eqs.(8),(11),(12),(14),(15) p.155-157

  4. Post-optimality (Eqs.(16)-(19)): augment PL1 with F ≤ F* + k(F*) (Eq.(16)-(17)) to form polyhedron ℘ (Eq.(18)); for i = 1,…,n solve the 2n LPs (Eq.(19)) [min] u_i(g_i^*) and [max] u_i(g_i^*) on ℘. The mean utility function ū(g) (mean of the 2n post-optimal solutions) is the recommended representative; both U*(g) and ū(g) yield rankings consistent with the reference ranking when F* = 0 (or near-zero).

    Dayanak: Jacquet-Lagrèze & Siskos 1982, Eqs.(16)-(19) p.157-159