DecisionMind Mühürlü, doğrulanabilir reprodüksiyon

Kullanım alanları

INTERVAL-GRA

Aralık-Sayı Gri İlişki Analizi

Aralık-sayı GRA (Olson ve Wu 2008)

Formül adımları

Analiz motorunun yöntem bildirimindeki (manifest F.steps) adımlar; raporlardaki formüllerle aynı kaynaktır.

  1. Adım 1 — Aralık-sayı karar matrisi A = ([a_{ij}^-, a_{ij}^+])_{m×n} oluştur.

    LaTeX A = \begin{bmatrix}[a_{11}^-,a_{11}^+] & \cdots & [a_{1n}^-,a_{1n}^+]\\ \vdots & \ddots & \vdots \\ [a_{m1}^-,a_{m1}^+] & \cdots & [a_{mn}^-,a_{mn}^+]\end{bmatrix}
  2. Adım 2 — Her ters (küçük iyidir) indeks j'yi pozitif indekse çevir: [b_{ij}^-, b_{ij}^+] = [-a_{ij}^+, -a_{ij}^-].

    [bij−,bij+]=[−aij+,−aij−]for contrary index j
    LaTeX [b_{ij}^-, b_{ij}^+] = [-a_{ij}^+, -a_{ij}^-] \quad \text{for contrary index } j
  3. Adım 3 — Her sütunu aralık-vektör normu ‖A_j‖ = max_i max(|a_{ij}^-|, |a_{ij}^+|) ile standardize et; eleman [r_{ij}^-, r_{ij}^+] = [a_{ij}^-, a_{ij}^+] / ‖A_j‖.

    ‖Aj‖=maximax(|aij−|,|aij+|);[rij−,rij+]=[aij−‖Aj‖,aij+‖Aj‖]
    LaTeX \|A_j\| = \max_i \max(|a_{ij}^-|, |a_{ij}^+|); \quad [r_{ij}^-, r_{ij}^+] = \left[\frac{a_{ij}^-}{\|A_j\|}, \frac{a_{ij}^+}{\|A_j\|}\right]
  4. Adım 4 — Aralık (veya skaler) ağırlıkları aralık-çarpımı ile uygula: [c_{ij}^-, c_{ij}^+] = [c_j, d_j] · [r_{ij}^-, r_{ij}^+]. Pozitif aralıklar ve r_{ij}^+ > 0 için Def.4 [c_j · r_{ij}^-, d_j · r_{ij}^+] verir; skaler ağırlık w_j için c_j = d_j = w_j.

    [cij−,cij+]=[cj,dj]·[rij−,rij+]
    LaTeX [c_{ij}^-, c_{ij}^+] = [c_j, d_j] \cdot [r_{ij}^-, r_{ij}^+]
  5. Adım 5 — Her sütunda her iki uç-noktanın maksimumlarıyla referans (ideal) diziyi U_0 oluştur: u_0^-(j) = max_i c_{ij}^-, u_0^+(j) = max_i c_{ij}^+.

    U0=([u0−(1),u0+(1)],…,[u0−(n),u0+(n)]),u0−(j)=maxicij−,u0+(j)=maxicij+
    LaTeX U_0 = \big([u_0^-(1), u_0^+(1)], \ldots, [u_0^-(n), u_0^+(n)]\big), \quad u_0^-(j) = \max_i c_{ij}^-, \quad u_0^+(j) = \max_i c_{ij}^+
  6. Adım 6 — Aralık uzaklığını d_{ik} = max(|u_0^-(k) - c_{ik}^-|, |u_0^+(k) - c_{ik}^+|) hesapla, ardından çözücü katsayı ρ ile gri ilişki katsayısı ξ_i(k).

    dik=max(|u0−(k)−cik−|,|u0+(k)−cik+|);ξi(k)=miniminkdik+ρmaximaxkdikdik+ρmaximaxkdik
    LaTeX d_{ik} = \max\big(|u_0^-(k) - c_{ik}^-|,\, |u_0^+(k) - c_{ik}^+|\big); \quad \xi_i(k) = \frac{\min_i \min_k d_{ik} + \rho \max_i \max_k d_{ik}}{d_{ik} + \rho \max_i \max_k d_{ik}}
  7. Adım 7 — Gri ilişki derecesi r_i = (1/n) Σ_k ξ_i(k); en iyi plan r_i^* = max_i r_i; azalan sıralama final sıralamadır.

    ri=1n∑k=1nξi(k);i⋆=\argmaxiri
    LaTeX r_i = \frac{1}{n} \sum_{k=1}^{n} \xi_i(k); \quad i^{\star} = \arg\max_i r_i

Yöntem ayrıntıları kaynak kütüphanedeki özgün (İngilizce) metindir.

Sezgi

INTERVAL-GRA (Interval Grey-Related Analysis), Olson-Wu (2008, Ch.11 in Kahraman ed. Fuzzy MCDM Springer) tarafından Deng (1982) GRA'nın interval-number bilgi altında uyarlanmış halidir. Klasik GRA'nın temel sezgisi şudur: her alternatif için GREY RELATIONAL COEFFICIENT ξ_i(k) hesaplanır - bu coefficient (Eq.9), kriter-bazlı sapmaları (alternatif - ideal referans) min-max normalize edilmiş bir benzerlik skorudur (1'e yakın = ideal'e yakın). Olson-Wu uzantısı bu yapıyı interval-valued bilgiye taşır: input matrix A_{ij} = [a⁻_ij, a⁺_ij] (Eq.5), kontrast endeksleri (smaller-is-better) Eq.6 ile [b⁻,b⁺] = [-a⁺,-a⁻] dönüşümüyle pozitif endekse çevrilir, sonra Eq.7 norm-tabanlı standardize ‖A_j‖ = max(max(|a⁻|,|a⁺|)) ile bölünür. Weighted matrix [c⁻,c⁺] = [c_j,d_j]·[r⁻,r⁺] Eq.8 interval scalar-interval product (Def 4: b⁺>0 Eq.3 vs b⁺<0 Eq.4) ile elde edilir. Reference sequence U_0 her kriter için max coordinate-wise alınır. Connection coefficient ξ_i(k) Eq.9 resolving coefficient ρ ∈ (0,+∞) tipik ρ ∈ [0,1] (Deng kanonik ρ=0.5) ile hesaplanır - ρ küçük → distinguishing power yüksek (küçük farklar abartılır).

Sonucu okuma: Higher grey relational grade r_i means closer to the ideal (reference) sequence U_0 in interval-distance. Inputs are intervals [a^-, a^+] per criterion; smaller-is-better criteria must be flagged contrary_index and are auto-converted via Eq.(6). Weights may be scalar or interval-valued; ρ controls distinguishing power (smaller ρ = sharper ranking, default 0.5). The deterministic core can be wrapped in Monte Carlo simulation (Olson & Wu §3) for trapezoidal-fuzzy inputs.

Varsayımlar

  • Each cell is a valid interval (a^- ≤ a^+)
  • Column norms ‖A_j‖ are strictly positive
  • Criterion directions are correctly tagged positive_index / contrary_index
  • Weights are non-negative and (for scalar form) sum to 1

Ne zaman kullanılmaz

  • Inputs are point-valued (use crisp GRA directly - no benefit from interval machinery)
  • Inputs are triangular or trapezoidal fuzzy numbers (use a TFN-fuzzy GRA manifest, or wrap this method in MC-TRAPEZOIDAL extension)
  • Decision-maker prefers probability-distribution outputs (use Monte Carlo wrapper or Bayesian methods instead)

Sınırlılıklar

  • Assumes: Each cell is a valid interval (a^- ≤ a^+)
  • Assumes: Column norms ‖A_j‖ are strictly positive
  • Assumes: Criterion directions are correctly tagged positive_index / contrary_index
  • Assumes: Weights are non-negative and (for scalar form) sum to 1

Sık yapılan hatalar

  • Maliyet-tipi kriterler için contrary_index dönüşümünü (Eq.(6)) unutmak - sıralama sessizce tersine döner.
  • Bu yöntemi TFN-tabanlı fuzzy GRA (Lin-Yeh 1997, Wei 2010) ile karıştırmak: buradaki girdiler aralık, üçgen-bulanık-sayı değildir; aritmetik aralık-çarpımıdır (Olson & Wu Def.3-4), TFN genişletme ilkesi değil.
  • ρ'yu (0,1] dışına ayarlamak Eq.(9) tarafından izin verilir ama nadiren kullanılır; ρ > 1 ayırt edici gücü zayıflatır; ρ → 0 en yakın olan dışında her alternatifi ortak değere yaklaştırır.

Hesap adımları ve dayanakları

  1. Construct interval-number decision matrix A = ([a_{ij}^-, a_{ij}^+])_{m×n}.

    Dayanak: Olson & Wu 2008, p.285 Eq.(5)

  2. Convert any contrary (smaller-is-better) index j into a positive index via [b_{ij}^-, b_{ij}^+] = [-a_{ij}^+, -a_{ij}^-].

    Dayanak: Olson & Wu 2008, p.285 Eq.(6)

  3. Standardize each column by its interval-vector norm ‖A_j‖ = max_i max(|a_{ij}^-|, |a_{ij}^+|); element [r_{ij}^-, r_{ij}^+] = [a_{ij}^-, a_{ij}^+] / ‖A_j‖.

    Dayanak: Olson & Wu 2008, p.284 Def.1 Eq.(1) + p.285 Eq.(7)

  4. Apply interval (or scalar) weights via interval product: [c_{ij}^-, c_{ij}^+] = [c_j, d_j] · [r_{ij}^-, r_{ij}^+]. With positive intervals and r_{ij}^+ > 0, Def.4 collapses to [c_j · r_{ij}^-, d_j · r_{ij}^+]; for scalar weight w_j set c_j = d_j = w_j.

    Dayanak: Olson & Wu 2008, p.284 Def.4 Eq.(3) + p.285 Eq.(8)

  5. Build reference (ideal) sequence U_0 by column-wise maxima of both endpoints: u_0^-(j) = max_i c_{ij}^-, u_0^+(j) = max_i c_{ij}^+.

    Dayanak: Olson & Wu 2008, p.286 Step 5

  6. Compute interval distance d_{ik} = max(|u_0^-(k) - c_{ik}^-|, |u_0^+(k) - c_{ik}^+|), then grey relational coefficient ξ_i(k) with resolving coefficient ρ.

    Dayanak: Olson & Wu 2008, p.284 Def.2 Eq.(2) + p.286 Eq.(9)

  7. Grey relational grade r_i = (1/n) Σ_k ξ_i(k); optimal plan r_i^* = max_i r_i; descending sort gives ranking.

    Dayanak: Olson & Wu 2008, p.286 Eq.(10) + Step 7